• Przegląd Telekomunikacyjny

    Obejmuje zagadnienia naukowo-techniczne i techniczne dotyczące: elektroniki, teletransmisji, komutacji, radiokomunikacji, radiofonii i telewizji, technik multimedialnych, miernictwa.

2018-12

zeszyt-5714-przeglad-telekomunikacyjny-2018-12.html

 
W numerze m.in.:
Wirtualizacja SD-WAN: praktyczna implementacja NFV DOI:10.15199/59.2018.12.3
(Radosław Czaja, Zbigniew Gawron, Paweł Kaczmarek)

1. INTRODUCTION The telecommunication industry is experiencing pressure to match rapidly changing customer requirements and to reduce costs at the same time. Innovative operators are moving away from legacy network hardware towards datacenter micro-services to reduce both OPEX and CAPEX, and to decrease the service delivery time by making the process fully automatic [10]. Thanks to NFV (Network Functions Virtualization) [1], it is possible to get automated network deployment and administration as well as reduce the related cost. NFV offers a different approach to network operations, allowing various types of Virtual Network Functions (VNFs) to run on standard servers. Each virtual component can be a standalone function or a part of full-scale network, depending on the virtual service design. In order to minimize the amount of manual activities during network service creation and device enabling, the Zero Touch Provisioning (ZTP) concept was introduced which provides the ability to perform service turn-up without site-specific pre-configuration or manual intervention, over any kind of access network even wireless one e.g. Long Term Evolution (LTE). This document describes the use of NFV with one of the typical VNF applications: Software-Defined Wide Area Networks (SD-WAN) [3]. The document is organized as follows. Chapter 2 presents reference architecture according to ETSI and revises a few examples of virtual network functions [5]. Next discusses sample application based on a real business NFV use case. The chapter is also partially focused on the technical implementation of automatic configuration and management of network services. Fourth chapter focuses on SD-WAN network function deployment, and analysis of various aspects of service creation and VNF automation. Chapter 5 allows reader to go through a quick discussion that highlights main aspects of the topic. Last chapter provides a set of final conclusions. 2. REFERENC... więcej»

Komunikacja ze stacjami elektroenergetycznymi w świetle normy IEC 61850 DOI:10.15199/59.2018.12.1

W powszechnej świadomości istnieje pogląd, że norma komunikacyjna IEC 61850 (PN-EN 61850) [1], [2] dotyczy wewnętrznych rozwiązań teleinformatycznych w stacjach elektroenergetycznych, a także na obszarze innych obiektów energetyki, jakim są na przykład elektrownie wodne [3] czy rozproszone źródła energii [4]. Ta ugruntowana już przez blisko dwadzieścia lat norma sukcesywnie się rozwija. W efekcie doprowadziło to do tego, że zalecane w niej rozwiązania komunikacyjne przekroczyły granice wymienionych obiektów energetyki, w szczególności granice stacji elektroenergetycznych. Stało się to możliwe dzięki wydanym w latach 2010-2016 raportom technicznym (Technical Reports - TR) obejmującym: - zasady komunikacji pomiędzy stacjami elektroenergetycznymi (IEC TR 61850-90-1 [5]); - zasady komunikacji pomiędzy stacjami elektroenergetycznymi a systemami nadrzędnymi, takimi jak systemy dyspozytorskie czy systemy nadzoru (IEC TR 61850-90-2 [6]); - wytyczne do budowy rozległych sieci teleinformatycznych na potrzeby systemów elektroenergetycznych (IEC TR 61850- 90-12 [7]). Wymienione dokumenty stanowią uzupełnienie raportu IEC TR 61850-90-4 [8], zawierającego wytyczne do budowy lokalnych sieci teleinformatycznych w obiektach energetyki, w szczególności w stacjach elektroenergetycznych. Artykuł zawiera wprowadzenie w zagadnienia budowy sieci LAN we współczesnych stacjach elektroenergetycznych na kanwie zaleceń normy IEC 61850 i wydanego raportu technicznego IEC TR 61850-90-4 [8]. Omówiono w nim także ogólne zasady komunikacji pomiędzy urządzeniami z wykorzystaniem koncepcji ich modeli komunikacyjnych. Następnie, na podstawie raportu technicznego IEC TR 61850-90-2 [6], przedstawiono zasady komunikacji systemów nadrzędnych z urządzeniami automatyki stacji. Z kolei, na podstawie raportu technicznego IEC TR 61850- 90-1 [5], omówiono zasady komunikacji pomiędzy stacjami na przykładzie transmisji danych pomiędzy urządzeniami automatyki stacyjnej, ... więcej»

Wydajność i funkcjonalność programowalnej ścieżki danych w platformie NFV DOI:10.15199/59.2018.12.2
(Radosław Czaja)

1. INTRODUCTION Shortly after the NFV architecture introduction there were a few technologies proposed that allowed to solve the problem of performance and scalability of software based datapaths. Standard approach of using Linux based bridge connections became insufficient as binding multiple interfaces using bridge was not stable enough to provide proper Quality of Service (QoS) [11]. Multiple vendors faced the same challenge of requirement for high performance software datapath. The first approach proposed as a remedy was software switching. The biggest disadvantage of it was lack of guaranteed performance, as software switching for multiple high speed small sized frame connections became problematic when given little hardware resource [13]. While software switching is easy to adapt and still great approach for non QoS dependent solutions, there was a niche in the area of high-performance software datapath solutions. Over the next years technologies of Data Plane Development Kit (DPDK) and Single Root I/O Virtualization (SR-IOV) were introduced, with both being software-based solutions working at the hardware level. Both ideas are based on excluding Network Interface Card (NIC) from the system (unbinding from kernel) and either do software processing of the packet before kernel (DPDK) or spliting unbinded physical interface into multiple virtual private ones (SR-IOV). Both of these technologies improved the performance significantly in terms of latency and throughput. After DPDK was released a concept of DPDK modified Open vSwitch (OVS) arrived, where OVS would work on interfaces unbound from the operating system and the packet processing on physical interfaces was handled by software instead of kernel. Throughout this paper the concept of software datapath in carrier grade enviroment will be introduced. Reader will have the opportunity to explore common datapath solutions in OVS, SR-IOV with addition of PCI Passthrough i... więcej»

2018-11

zeszyt-5686-przeglad-telekomunikacyjny-2018-11.html

 
W numerze m.in.:
Wybrane aspekty praktyczne modelowania i prognozowania rozwoju przestępczości DOI:10.15199/59.2018.11.3
(Zbigniew M. WAWRZYNIAK, Grzegorz BOROWIK, Radosław PYTLAK, Paweł CICHOSZ)

Współcześnie rozwój wiedzy w jej obszarach aplikacyjnych, w tym także w kryminalistyce i kryminologii, zależy głównie od sposobu tworzenia i przekazywania użytecznej informacji. Wiedza tworzona na podstawie danych i przetwarzanej informacji może być wykorzystana w modelowaniu i prognozowaniu procesów, a także masowych zjawisk społecznych lub indywidualnych zachowań, w tym w odniesieniu do skomplikowanego zjawiska przestępczości [22]. Zastosowanie wielkoskalowych narzędzi do analityki danych jest również obecne w obszarach zarządzania procesami biznesowymi powiązanymi z aspektami społecznymi [26]. Stało się więc koniecznością używanie tych technik do modelowania i prognozowania zjawisk społecznych, a w tym przestępczych [22]. Przenikanie się wielu dziedzin społeczno-politycznych w domenie informacyjnej podkreśla ich wewnętrzne związki (przez tzw. zmien- ne endogeniczne) i konieczność wydobywania wiedzy w celu tworzenia modeli wyjaśniających (eksplanacyjnych) opartych na obserwacjach (danych eksperymentalnych) [38]. W organizacjach Policji i organów ścigania wielu państw funkcjonuje duża liczba zautomatyzowanych systemów zarządzania. Metody predykcyjne w technikach policyjnych są obecnie szeroko stosowane i na ich podstawie organy ścigania rutynowo podejmują decyzje operacyjne [32]. W tych procesach znajdują zastosowanie klasyczne i teoretyczne dziedziny wiedzy (matematyka, fizyka czy chemia) wspierane technologiami informacyjnymi, np. badanie semantycznego obrazu, dźwięku i tekstu [1]. Metaanalizy wykazały, że zarządzanie i oddziaływanie policyjne typu predictive policing mają istotne znaczenie dla zmniejszania przestępczości [33], [34]. Rozwój modeli predykcyjnych w zastosowaniu do prognozowania zdarzeń przestępczych, na podstawie analizy obserwowanych danych, wymaga dostarczenia rzeczywistych informacji o zdarzeniach. Pociąga to za sobą konieczność autoryzowanego (ograniczonego) prawa dostępu osób do danyc... więcej»

Komunikacja M2M i kooperacyjny inteligentny system transportowy DOI:10.15199/59.2018.11.4
(Małgorzata Gajewska, Sławomir Gajewski)

Obecnie znajdujemy się na przedprożu wdrażania systemów radiokomunikacyjnych 5G. W związku z tym otwierają się nowe możliwości, wyzwania, ale również zagrożenia. Perspektywa rozwoju sieci z komunikacją typu M2M (Machine to Machine), dzięki którym jest możliwa automatyczna wymiana informacji pomiędzy różnymi urządzeniami, często bez udziału człowieka, w połączeniu z nowymi funkcjami, które zapewni sieć 5G, może przyczynić się do zwiększenia naszego bezpieczeństwa, ale jednocześnie budzić niepokój [1, 2, 3]. Najbliższa przyszłość to czas, w którym transmisja danych będzie się odbywała w zasadniczej części nie tylko bez naszego udziału, ale niejednokrotnie również poza naszą świadomością. Urządzenia, które znajdują się w naszym najbliższym otoczeniu, będą pełniły funkcję bloków nadawczo- -odbiorczych, a my staniemy się częścią składową rozmaitych systemów. Jednocześnie otwierają się nowe możliwości, które będą chroniły nasze życie i zdrowie. Jednym z takich rozwiązań jest system kooperacyjnego inteligentnego systemu transportowego C-ITS (Cooperative Intelligent Transport Systems) [4], który będzie wdrażany na obszarze Europy. W marcu 2018 roku Parlament Europejski przyjął rezolucję [5] w tej sprawie. System ten to nic innego jak praktyczna realizacja komunikacji typu V2X (Vehicle to Everything), dzięki której będzie możliwa wymiana danych w czasie rzeczywistym pomiędzy pojazdami oraz pojazdami i różnymi elementami infrastruktury drogowej [6, 7, 8, 9]. Ma to doprowadzić do zwiększenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a w szczególności zmniejszyć liczbę śmiertelnych ofiar wypadków. Opublikowanie tej rezolucji [5] to efekt wieloletnich prac komisji [4]. Przygotowywały one zalecenia dla takiego systemu, m.in. dla Parlamentu Europejskiego, na podstawie wyników różnorodnych prac badawczo-rozwojowych, co stanowi olbrzymi krok naprzód. Proponowane rozwiązania C-ITS przewidują wykorzystanie w przyszłości systemów 5G, które jeszcze efekty... więcej»

Uroczysty koncert ku czci Marszałka Józefa Piłsudskiego i Jego żołnierzy (Janusz M. Kowalski)
Wprzygotowanym przez środowiska techniczne sfederowane w NOT bogatym programie obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości, dominuje przypomnienie i duma z wkładu polskich inżynierów i techników w budowę polskiej państwowości. Takie dokonania jak budowa Centralnego Okręgu Przemysłowego, portu i miasta Gdyni, magistrali węglowej, przemysłu chemicznego i lotniczego do dziś budzą podziw. Postacie wybitnych inżynierów, a zarazem działaczy państwowych, aby wymienić tylko Gabriela Narutowicza, Ignacego Mościckiego, Eugeniusza Kwiatkowskiego czy Tadeusza Wendę, zapisały się złotymi zgłoskami w najnowszej historii naszej Ojczyzny. Ale nie samym życiem zawodowym inżynierowie żyją ... więcej»

Filozofia sieci 5G - radioinformatyka i wirtualizacja Część 1. Radioinformatyczny system 5G DOI:10.15199/59.2018.11.2
(Sławomir Gajewski, Małgorzata Gajewska)

Ewolucyjny rozwój sieci radiokomunikacyjnych, przede wszystkim komórkowych, zmierza do tworzenia wielu rozwiązań technicznych, które zapewnią bardzo duże szybkości transmisji danych, docelowo nawet do 1 Gbit/s w przypadku wartości szczytowych i szybkość dostępną powszechnie dla każdego użytkownika nie mniejszą niż 100 Mbit/s. Jednocześnie transmisja ma charakteryzować się małymi opóźnieniami, dużą niezawodnością i doskonałą jakością. Odnosi się to zarówno do usług realizowanych przez pojedynczych użytkowników, jak również usług w masowej komunikacji maszynowej M2M (Machine-to-Machine) w ramach Internetu rzeczy IoT (Internet of Things) czy też transmisji V2X (Vehicle-to-Everything) między pojazdami a pojazdami lub infrastrukturą drogową itp. Szczególnie ta druga grupa usług całkowicie zrewolucjonizuje sposób poruszania się pojazdami na drogach i zmieni reguły ruchu drogowego, jak również wpłynie na poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Co ważne, w sieci nowej generacji bardzo ważnym aspektem oceny jest nie tylko jakość mierzona obiektywnie [1], czyli przez pomiar parametrów jakościowych QoS (Quality of Service), ale również postrzegana subiektywnie przez użytkowników, czyli QoE (Quality of Experience). Realizacja takich celów, przy obecnym stanie wiedzy, wymaga skrócenia odległości między nadajnikami a odbiornikami. Oznacza to zmniejszenie wielkości komórek i tym samym budowę heterogenicznych sieci komórkowych o bardzo dużej gęstości ich występowania na jednostkę powierzchni, czyli tzw. sieci UDN (Ultra Dense Networks). Nie jest to jednak jedyny kierunek rozwoju przyszłych sieci. Równie ważny aspekt stanowi tutaj rozwój technik sieciowych w zakresie oprogramowania i jego wirtualizacji. Przekłada się to na przenoszenie wielu funkcji sprzętowych współczesnych sieci w dziedzinę oprogramowania i to na skalę niespotykaną dotychczas w radiokomunikacji. Jest to ogromne wyzwanie technologiczne zmieniające całą filozofię działania s... więcej»

Sieci radiowe następnych generacji i nowe technologie dla przyszłych systemów komunikacyjnych DOI:10.15199/59.2018.11.1
(Józef MODELSKI)

Ostatnie lata z pewnością przejdą do historii jako okres rewolucji cyfrowej i łączności bezprzewodowej, głównie w wyniku spektakularnego rozwoju systemów telefonii komórkowej, telewizji cyfrowej oraz bezprzewodowych sieci transmisji danych. Systemy komunikacji bezprzewodowej stają się główną dźwignią wzrostu i rozwoju w sektorze telekomunikacyjnym. Techniki radiowe umożliwiają budowę sieci, zastępujących przewodowe połączenia między różnymi urządzeniami, również w zakresie sprzętu powszechnego użytku i ułatwiają bezpośrednią komunikację chociażby między takimi urządzeniami, jak komputery przenośne, stacje robocze, akcesoria komputerowe, telefony czy sprzęt RTV. Wielousługowe sieci radiowe mają szansę stać się punktem węzłowym w drodze do tworzenia globalnego społeczeństwa informacyjnego. W nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych współgrają ze sobą techniki przewodowe, jak i bezprzewodowe, tworząc zintegrowane, elastyczne systemy dostępowe umożliwiające tworzenie sieci konwergentnych. Współczesne systemy multimedialne wkraczają w coraz większym stopniu we wszystkie dziedziny życia. Wraz z rozwojem nowoczesnych technik komputerowych i telekomunikacyjnych znacznie ułatwione staje się dostarczanie użytkownikom różnego typu danych multimedialnych, w tym także zapewnienie transmisji sygnału wizyjnego. Dla abonentów korzystających z wielu istniejących na rynku systemów i sieci dostępowych ważne jest nie tylko uzyskanie dostępu do Internetu i zasobów sieciowych (jak to było jeszcze kilka lat temu), ale także zapewnienie możliwości korzystania z coraz szerszego zakresu usług, w szczególności multimedialnych. Na rynku pojawiają się coraz lepiej wyposażone telefony, stające się powoli małymi terminalami abonenckimi, integrującymi różnego typu usługi telekomunikacyjne, transmisji danych i wreszcie szeroko rozumianej rozrywki. Dzięki temu TELE-RADIO-ELEKTRONIKA-INFORMATYKA ROK ZAŁOŻENIA 1928  ROCZNIK XCI  ISSN 1230-3496 ... więcej»

2018-10

zeszyt-5647-przeglad-telekomunikacyjny-2018-10.html

 
W numerze m.in.:
Techniki mobilne w telekomunikacji Stan rozwoju i perspektywy DOI:10.15199/59.2018.10.1
(Remigiusz PROKOPIAK)

W Ericsson Mobility Report z czerwca 2018 r. [2] podaje się prognozę wzrostu mobilnego ruchu danych na corocznym poziome 39%. Dla operatorów borykających się z problemem coraz większego zapotrzebowania na pojemność sieci, jedynym pocieszeniem może być przewidywana, malejąca tendencja rocznych przyrostów ruchu danych. Na przykład w latach 2015 i 2016 w Ericsson Mobility Report przywidywano coroczne wzrosty tego ruchu na poziomie 45% lub 40% odpowiednio w latach: 2015-2021 i 2016-2022. Nasuwa się pytanie, czy na poczynania operatorów telekomunikacyjnych będą wpływały tylko wymagania dotyczące wzrostu pojemności. Okazuje się, że nie tylko. Usługi telekomunikacji ruchomej powinny być także szybsze (mniejsze opóźnienia, większe gwarantowane i maksymalne przepływności), powinny obsługiwać duże liczby urządzeń przypadających na km2, zapewniać duże prędkości poruszania się urządzeń końcowych, zapewniać bezpieczeństwo oraz być niezawodne. Poza tym rozwiązania techniczne powinny być tanie. W celu wprowadzenia tak wielu, często przeciwstawnych, wymagań, ciała standaryzacyjne zarysowują obszary zastosowań (use cases) oraz rozwiązania techniczne, które powinny realizować potrzeby danego obszaru zastosowań. Artykuł poniższy jest próbą krótkiego podsumowania aktualnego status quo. W pierwszej części przedstawiono punkty widzenia różnych interesariuszy mobilnego rynku telekomunikacyjnego (operator, klient, ciało standaryzacyjne) na kierunki rozwoju technik mobilnych, w drugiej części opisano niektóre rozwiązania techniczne wspierające potrzeby wymienione w części pierwszej. Punkty widzenia interesariuszy na rozwój radiokomunikacyjnych technik mobilnych Perspektywa Klienta Rynku Telekomunikacyjnego Każdy operator telekomunikacyjny chce wiedzieć, co jest ważne dla jego klienta. Niestety, zazwyczaj taka informacja, jako kluczowa dla podejmowania decyzji biznesowych, rzadko objęta TELE-RADIO-ELEKTRONIKA -INFORMATYK A ROK ZAŁOŻENIA 1928 &#6154... więcej»

Porównanie wybranych funkcji standardów LTE /LTE -A i TETRA w obszarach dostępu do sieci, priorytetyzacji i wywłaszczania pod względem odporności usług na przeciążenia sieci DOI:10.15199/59.2018.10.2
(Tomasz WOJTOWICZ)

1. Introduction Wireless mission-critical communication standards have significantly evolved over the last 20 years. Rooted in legacy, analogue and conventional systems, based on years of use and experience, two dominating narrow-band mission-critical standards have emerged, Tetra and P25 (Project 25), which are trunking and digital, with most implementations being IP based. Over the time, based on end-user inputs, many mechanisms were introduced in the area of access control (including radio link access), prioritisation, quality of service and preemption, which proven to be critical in congested network scenarios. In such systems, an emergency call must always go through, no matter how loaded is the network, but on the other hand, it should also be capable to effectively serve hundreds or even thousands of first responders operating in a relatively small (few cells) geographical area. As there is a common agreement across standard organisations, user community, governments and regulators [18, 5, 4, 3], that the next generation of these networks will be LTE based, it is valuable to assess how capable is this 4G standard comparing to the narrow-band LMR ones. This paper is structured as follows. - In Section 2 we outline the most significant differences between LMR systems, which were often owned and operated by the Public Safety Agency (PSA ) and LTE based solutions that may be private, but may also be on top of the commercial carrier network, or allow a roaming into such a network. We also provide a short overview of where the congestion may occur in LTE networks. - In Section 3 we shortly describe a selection of typical incident types (scenarios), from the perspective of first responder communication needs that may often lead to network congestion. From these scenarios, we derive a set of features that would be required by PPDR users to deal with congestion. - In Section 4 network access control mechanisms are covered for ... więcej»

Cyberbezpieczeństwo - problem globalny DOI:10.15199/59.2018.10.3
(Andrzej ZIELIŃSKI)

Pojęcie i obszar cyberbezpieczeństwa najogólniej zdefiniowano w Wikipedii [1]: Cyberbezpieczeństwo, bezpieczeństwo komputerowe lub bezpieczeństwo IT to ochrona systemów komputerowych przed kradzieżą i uszkodzeniem ich sprzętu, oprogramowania lub informacji, a także przed zakłóceniem lub błędnym kierowaniem świadczonych przez nie usług. Cyberbezpieczeństwo obejmuje kontrolowanie fizycznego dostępu do sprzętu, a także ochronę przed szkodami, które mogą pochodzić z dostępu do sieci, wprowadzania danych i kodu. Ze względu na globalny charakter Internetu oraz coraz większe jego znaczenie gospodarcze, społeczne i polityczne, zapewnienie bezpiecznego użytkowania sieci internetu stało się strategicznym problemem dla wszystkich współczesnych społeczeństw i jest centralnym problemem szeroko określonego, jak podano, cyberbezpieczeństwa. Niestety, zachowanie należytego bezpieczeństwa w Internecie wiąże się z koniecznością walki z nasilającą się przestępczością, która polega zasadniczo na rozpowszechnianiu się złośliwego, szkodliwego oprogramowania, tzw. malware (określenie zbudowane z połączenia słów malicious software). Przeciwdziałanie malware ma rozmaite oblicza, począwszy od walki z wieloma wirusami komputerowymi, które były pierwszym objawem naruszania bezpieczeństwa w sieci, aż po realizację współczesnych wyzwań związanych z poważnymi zagrożeniami ekonomicznymi i przestępstwami gospodarczymi. Do takich należą włamania bankowe i/lub wręcz rujnowanie gospodarek firm, a także naruszanie tajemnic państwowych (włącznie ze szpiegostwem), a ostatnio - jak się okazało - wpływanie na procesy polityczne (wybory i inne ważne decyzje) o wielkim znaczeniu państwowym, a jedną z metod w tym względzie stało się szerokie produkowanie i rozpowszechnianie tzw. fake newsów. Zjawisko fake newsów, polegające na produkowaniu i rozpowszechnianiu w Internecie nieprawdziwych lub wręcz kłamliwych i szkalujących informacji, wykracza poza ramy definicji cybe... więcej»

2018-8-9

zeszyt-5602-przeglad-telekomunikacyjny-2018-8-9.html

 
W numerze m.in.:
BADANIA SYMULACYJNE SYSTEMÓWKOLEJKOWYCH Z NIEPEŁNODOSTE˛PNYM SERWEREM (Slawomir Hanczewski, Michał Weissenberg)
1. WPROWADZENIE Obserwowany w ostatnich dziesi˛ecioleciach gwałtowny wzrost ilo´sci przesyłanych danych sprawia, ˙ze doste ˛pne zasoby systemów teleinformatycznych musza˛ byc´ wykorzystywane w coraz bardziej efektywny sposób. Istnieje szereg dobrze znanych mechanizmów zarza˛dzania ruchem za pomoca˛ których moz˙na osia˛gna˛c´ ten cel. Sa˛ to szeroko opisywane w literaturze przedmiotu kompresja progowa i bezprogowa [1], [2], [3], [4], rezerwacja [5], [6], [7], priorytety [8], [9], przelewy ruchu [10], [11], [12], [13], czy kolejkowanie [14], [15]. Samo jednak wykorzystanie tych mechanizmów (pojedynczo lub w kombinacjach) nie gwarantuje tego, z˙e zasoby systemu be˛da˛wykorzystywane w optymalny sposób. Konieczne jest bowiem odpowiednie ich sparametryzowanie. Parametry działania mechanizmów zarza˛dzania ruchem moga˛ zostac´ okre- ´slone na podstawie pomiarów rzeczywistych systemów (proces długotrwały), na podstawie modeli analitycznych (jes´li istnieja˛) oraz na podstawie symulacji cyfrowej. Symulacja cyfrowa w wielu przypadkach jest jedyna˛metoda˛ umoz˙liwiaja˛ca˛ badanie włas´ciwos´ci systemów i ich optymalizacj ˛e (nowe systemy). Zalety i wady symulacji cyfrowej były rozwa˙zane w literaturze przedmiotu. Pomimo, z˙e sa˛ doste˛pne s´rodowiska umoz˙liwiaja˛ce symulacj˛e systemów teleinformatycznych (np. NS3 [16], OMNeT++ [17]) autorzy zdecydowali si˛e na opracowanie własnego. Zgodnie z przyje˛ta˛ strategia˛ rozwoju symulatora, mo˙ze on pracowa´c jako niezale˙zny program. Po zako´nczeniu implementacji wszystkich wymaganych mechanizmów zostanie wła˛czony do zintegrowanego oprogramowania zawieraja˛cego róz˙ne symulatory oraz zaimplementowane modele analityczne [18]. Z punktu widzenia zarza˛dzania ruchem, system kolejkowy z niepełnodost˛epnym serwerem jest bardzo interesuja ˛cy. Zmiane˛ parametrów QoS obsługiwanych klas zgłosze´n mo˙zna uzyska´c nie tylko poprzez zmian˛e pojemno ´sci serwera czy te˙z wielko´sci bufora i dyscyplin... więcej»

BADANIE WIARYGODNOŚCI POMIARÓW WYKORZYSTANIA ŁĄCZA W SIECI SDN Z PROTOKOŁEM OPEN FLOW DOI:10.15199/59.2018.8-9.47
(Michał Kołodziej, Halina Tarasiuk)

1. WSTĘP Koncepcja sieci programowalnych SDN (software defined networking - sieci programowalne) polega na rozdzieleniu warstwy sterowania i warstwy danych [5]. Takie podejście umożliwia zastosowanie w sieci uproszczonych switch’y, których działanie sprowadza się do przekazywania pakietów pomiędzy odpowiednimi portami. Warstwa danych korzysta z tablic reguł przygotowanych przez warstwę sterowania. Główną rolę w warstwie sterowania pełni sterownik SDN, który współpracuje z tzw. aplikacjami SDN. Warstwa aplikacji SDN pozwala m.in. na tworzenie oraz zarządzanie usługami sieciowymi. Sterownik posiada dwa interfejsy: "północny" (ang. northbound API) - służy do komunikacji z aplikacjami oraz "południowy" (ang. southbound API) - obsługuje komunikację pomiędzy sterownikiem a urządzeniami sieciowymi, wykorzystuje m.in. protokół OpenFlow [4]. Technika SDN jest postrzegana przez operatorów sieci, jako rozwiązanie dotychczasowych problemów związanych z heterogenicznością systemów zarządzania pochodzących od producentów różnych urządzeń. Protokół OpenFlow oferuje również nowe możliwości monitorowania sieci [2]. Switch OpenFlow [6] udostępnia interfejs, dzięki któremu sterownik SDN może odpytywać switch’e o gromadzone pomiary (tzw, statystyki), np. liczbę bitów przekazywanych przez dany interfejs. Protokół OpenFlow umożliwia przesyłanie statystyk do sterownika. Dzięki temu dostarcza aplikacjom SDN wartości odpowiednich metryk pomiarowych, które mogą być zastosowane np. w procesie sterowania ruchem, monitorowania i zarządzania siecią. Badania nad techniką SDN cały czas trwają, prowadzone są również intensywne prace standaryzacyjne w tym kierunku [8]. Obecnie najpopularniejsze metody monitorowania sieci wymagają użycia dodatkowych urządzeń, ich instalacji oraz konfiguracji w sieci. Proces jest dosyć złożony i kosztowny do zrealizowania. Powszechnie używanymi protokołami do przeprowadzania pomiarów w sieci są SNMP oraz Net... więcej»

PRAWNE, TECHNICZNE I EKONOMICZNE ASPEKTY PROCEDUR ŚRODOWISKOWYCH W ODNIESIENIU DO STACJI BAZOWYCH RADIOKOMUNIKACJI RUCHOMEJ SYSTEMU TETRA DOI:10.15199/59.2018.8-9.57
(Waldemar Karcz)

1. WSTĘP Istniejący stan prawny dotyczący obowiązku zgłaszania instalacji emitujących pola elektromagnetyczne wymaga dokładnego oszacowania poziomu gęstości mocy emitowanej przez anteny stacji bazowych TEREA. Znajomość rozkładu gęstości mocy emitowanej przez te stacje jest niezbędna w aspekcie oceny oddziaływania na środowisko w miejscach dostępnych dla ludności. Na podstawie art.122a ustawy Prawo Ochrony Środowiska [7] prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia, w tym przypadku stacji bazowej TETRA, emitującej pole elektromagnetyczne, którego równoważna moc promieniowana wynosi nie mniej niż 15 W, są zobowiązani do zgłoszenia instalacji według zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. Do zgłoszenia należy dołączyć wyniki pomiarów PEM lub analizę na podstawie art. 3 ust. 21 Prawa Ochrony Środowiska. Dokonując zgłoszenia instalacji stacji bazowej TETRA do organu ochrony środowiska należy dołączyć dokument kwalifikacja przedsięwzięcia oraz wyniki pomiarów pól elektromagnetycznych. 2. PARAMETRY TECHNICZNE SB TETRA 2.1. Podstawowe parametry systemu TETRA Parametry stacji bazowych istotne do ustalenia zgodności poziomu gęstości mocy z obowiązującymi limitami przedstawia poniższa tabela.[1] Tab.1.Moce EIRP i zakresy systemu TETRA Parametr Wartość Jednostka Pasmo 1 380-470 [MHz] Pasmo 2 870-888 [MHz] Moc st. Bazowej EIRP 40 [W] Moc st. Mobilnej 10 [W] 2.2. Dopuszczalny poziom pól w środowisku Dopuszczalny poziom pól w miejscach dostępnych dla ludności został określony w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października2003r. Dla zakresu częstotliwości 0,3 - 300 GHz dopuszczalny poziom gęstości mocy wynosi 0,1 W/m2. 3. STAN PRAWNY I FAKTYCZNY 3.1. Kwalifikacja przedsięwzięcia Rodzaje instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r.[5] Dla instalacji radiokomunikacyjnych ujętych w § 2 ust.2 pkt... więcej»

O TRÓJMIANACH NIEROZKŁADALNYCH NAD GF(2) TOWARZYSZĄCYCH WIELOMIANOM POSTACI x2.3l+x3l+1 DOI:10.15199/59.2018.8-9.48
(Paweł Augustynowicz, Andrzej Paszkiewicz)

1. WSTĘP Wielomiany nierozkładalne w naturalny sposób pojawiają się przy omawianiu struktury algebraicznej ciał skończonych [5]. W teorii kodowania [3], [4], [10] stanowią one podstawowy element konstrukcji metod wykrywania błędów i ich korekcji w kanałach telekomunikacyjnych. Występują też często w kryptografii [7]. Wiele popularnych dziś i powszechnie dostępnych przez Internet usług teleinformatycznych [12], nie mogłoby być realizowanych bez wykorzystania arytmetyki modularnej opartej na wielomianach nierozkładalnych. Skala wykorzystania kryptografii i ilość świadczonych na jej bazie usług sieciowych jest tak ogromna, że oprócz oczywistego wymagania na bezpieczeństwo algorytmów kryptograficznych przywiązuje się wielką wagę do ich szybkości. Z tego powodu m.in. w rozwiązaniach kryptograficznych do realizacji arytmetyki wykorzystuje się wielomiany binarne o małej liczbie niezerowych współczynników zwane krótkimi. Najczęściej są to trójmiany a jeżeli takich nie ma wówczas stosuje się pięciomiany (odpowiednio trzy lub pięć niezerowych współczynników) albo wielomiany osadowe, w których liczba niezerowych współczynników zależy logarytmicznie od stopnia wielomianu [1]. W [8] analizowana była klasa wielomianów nierozkładalnych nad ciałem GF(2) postaci 𝑋2𝑛 + 𝑋𝑛 + 1. Jedynymi wartościami 𝑛, dla których wielomiany te są nierozkładalne nad GF(2) są liczby postaci 𝑛 = 2 ∙ 3𝑙 . Interesującym jest pytanie jakie jeszcze inne wielomiany stopnia 𝑛 = 2 ∙ 3𝑙 są nierozkładalne nad GF(2). W cytowanej pracy [8] przedstawiono pełną listę takich wielomianów dla liczb naturalnych 𝑙 ≤ 9. W niniejszym artykule uzupełniamy tę listę o wartości 10 ≤ 𝑙 ≤ 13. Poczynione obserwacje pozwalają wskazać 9 nieskończonych klas wielomianów nierozkładalnych nad GF(2), które mają stopień 𝑛 = 2 ∙ 3𝑙 . 2. PRZEPROWADZONE BADAN... więcej»

MODELOWANIE KANAŁU DLA BEZPRZEWODOWEJ KOMUNIKACJI OPTYCZNEJ W POMIESZCZENIU W OPARCIU O ZMODYFIKOWANY ALGORYTM MONTE CARLO DOI:10.15199/59.2018.8-9.60
(Marcin Kowalczyk, Jerzy Siuzdak)

1. WSTĘP Jednym z kluczowych elementów w procesie skutecznego projektowania systemów optycznej komunikacji bezprzewodowej przeznaczonych do pracy w pomieszczeniach zamkniętych jest uwzględnienie wpływu kanału transmisji. Geometria pomieszczenia, rodzaj użytych materiałów, obecność osób oraz przedmiotów w pomieszczeniu, jak również położenie nadajnika(ów) i odbiornika(ów) oraz zachowanie bądź też nie linii bezpośredniej widoczności LOS (ang. Line of Sight) mogą w znaczący sposób wpływać na warunki realizacji transmisji. W wielu przypadkach równie istotnym może być pojawianie się docierających do odbiornika tzw. sygnałów rozproszonych. Powstają one na skutek zjawiska odbicia oraz rozproszenia światła w pomieszczeniu. W zależności od warunków prowadzenia transmisji mogą one docierać do odbiornika z różnym nasileniem oraz opóźnieniem powodując, że sygnał odbierany może ulegać różnego rodzaju zniekształceniom w tym m.in. rozmywaniu (zjawisko dyspersji). Ze względu na sposób działania, w tym w szczególności wykorzystywanie ścieżki bezpośredniej widoczności LOS, systemy bezprzewodowej transmisji optycznej OWC (ang. Optical Wireless Communications) pracujące w pomieszczeniach możemy podzielić na systemy LOS i NLOS (ang. Non Line of Sight). Te ostatnie w swoim działaniu wykorzystują sygnały rozproszone. Obecność ścieżki LOS w wielu przypadkach determinuje właściwości transmisyjne systemu. Jednakże nawet w tego typu systemach potencjalny wpływ obecności sygnałów rozproszonych docierających do odbiornika nie może być całkowicie pominięty w procesie projektowania i oceny końcowej. Co więcej, udział sygnału LOS w sygnale odbieranym w stosunku do kontrybucji sygnałów rozproszonych może ulegać znaczącym wahaniom, w zależności od konkretnej chwilowej realizacji łącza transmisji, ze względu m.in. na możliwe zmiany położenia odbiornika względem nadajnika. Podejściem umożliwiającym uwzględnianie podczas projektowania potencjalnego wpływ... więcej»

2018-7

zeszyt-5584-przeglad-telekomunikacyjny-2018-7.html

 
W numerze m.in.:
Media lokalne: społeczne, narodowe, obywatelskie? DOI:10.15199/59.2018.7.5
(Witold GRABOŚ)

Oligopol Na polskim rynku telewizyjnym od lat panuje oligopol. Telewizja publiczna, grupa Polsat i grupa TVN zdominowały rynek, co stwierdza KRRiT niezależnie od jej kadencji i składu osobowego. Polskie prawo medialne nie zabrania łączenia działalności nadawczej z brokerską. Największe komercyjne grupy telewizyjne mają własne domy mediowe. Dysponują także sieciami nadawczymi. To stwarza sytuację, w której mali nadawcy albo godzą się na uzależniającą współpracę, albo zmuszeni są do sprzedania programu. W polskim prawie medialnym nie ma przepisów kontrolujących kumulację kapitału medialnego, a przepisy dotyczące pozycji znaczącej nadawcy są nieefektywne. Jednym ze skutków afery Rywina była liberalizacja obrotu rynkowego koncesjonowanymi programami. Koncesja - dobro niezbywalne może zmienić właściciela za zgodą KRRiT. Krajowa Rada nie ma żadnych kompetencji kontrolno-regulacyjnych, jeśli polską stację kupuje podmiot unijny. Nawet wtedy, gdy jego właścicielem jest kapitał spoza Unii. Pomimo politycznych haseł repolonizacji mediów, obcy kapitał medialny raczej umacnia swą pozycję. Za sumę 14,6 milliarda dolarów USA Discovery Communications przejął od Scripps Networks Interactive grupę TVN. Podmiot ten kupił też od Agory większość udziałów kanału tematycznego na multipleksie ósmym. Tendencje kumulacyjne potwierdza także sprzedaż przez grupę ZPR pakietu telewizyjnych kanałów cyfrowych Polsatowi. Na rynku radiowym dominują cztery grupy: RMF, Eurozet, Time i Agora. Proces tzw. sieciowania, a de facto przejmowania małych stacji i uniformizacji programowej już się dokonał. Do rzadkości należą nadawcy, którzy ocalili własną niezależność właścicielską i programową. Zubożony obraz Mało spolaryzowany rynek medialny kreuje uproszczony i zubożony obraz rzeczywistości, wpływa na świadomość społeczną i jakość demokracji. Media korporacyjne z natury wspierają zachowawczą polityk... więcej»

Zastosowanie filtrów cyfrowych w procesie "wybielania" szumu kolorowego DOI:10.15199/59.2018.7.3
(Andrzej JAKUBIAK)

Sygnały użyteczne, wygenerowane w urządzeniu nadawczym systemu telekomunikacyjnego, zanim dotrą do odbiornika, przebywają pewną drogę w przestrzeni nazywanej kanałem transmisyjnym lub obszarem propagacji. W tej przestrzeni pojawiają się dodatkowe sygnały, które mogą utrudnić lub nawet uniemożliwić prawidłowy odbiór informacji. Sygnały te, nazywane ogólnie zakłóceniami, mogą być pochodzenia naturalnego (szum termiczny, odbicia od powierzchni ziemi, odbicia od zjawisk atmosferycznych itp.) lub wytwarzane celowo (man-made), a dodatkowym źródłem zakłóceń mogą być same urządzenia nadawcze i odbiorcze. Zakłócenia, ze względu na mechanizm ich powstawania, mają charakter wektorów losowych modelowanych procesem stochastycznym o odpowiednich właściwościach probabilistycznych. Jednym z ważniejszych modeli probabilistycznych zakłóceń jest tzw. szum biały. Jeżeli dodatkowo wektor takiego zakłócenia zawiera znaczną liczbę elementów składowych, to na mocy centralnego twierdzenia granicznego wartości chwilowe jego amplitudy mają gaussowski rozkład prawdopodobieństwa i mamy wówczas do czynienia z szumem białym gaussowskim. Jest to model umożliwiający projektowanie optymalnych (odpornych na zakłócenia) systemów telekomunikacyjnych zarówno metodami analitycznymi, jak i symulacyjnymi, ale w większości przypadków odbiegający od rzeczywistości. Realne zakłócenia na ogół nie mają cech szumu białego (najczęściej jest to tzw. szum kolorowy), co znacznie komplikuje, a nawet uniemożliwia prowadzenie obliczeń projektowych. W takim przypadku efektywną metodą jest zastosowanie procedur "wybielających", czyli takiego przetworzenia szumu kolorowego, żeby jego właściwości były bliskie właściwościom szumu białego. Wybrane metody wybielania szumu kolorowego stanowią zasadniczy temat niniejszego artykułu. SZUM B IAŁY I SZUM KOLOROWY Szum biały jest szczególnym procesem stochastycznym, którego widmo gęstości mocy SN(w) ma pewną stałą wartość N0 w całym zakres... więcej»

Uziemianie obiektów telekomunikacyjnych DOI:10.15199/59.2018.7.4
(Karol ANISEROWICZ)

Spełnienie zasad kompatybilności elektromagnetycznej w obiektach telekomunikacyjnych jest istotne z powodu funkcji przez nie pełnionych. Jednym z ważnych aspektów kompatybilności elektromagnetycznej jest ochrona odgromowa, szczególnie wówczas, gdy obiekty zawierają konstrukcje o dużej wysokości (maszty antenowe, wieże) lub są podłączone do rozległych sieci przewodzących. Ochrona przed oddziaływaniem piorunowych impulsów elektromagnetycznych dotyczy zarówno aparatury elektronicznej, jak i bezpieczeństwa ludzi. Jednym z podstawowych środków ochrony odgromowej jest uziemianie. Mimo dość dużej liczby publikacji na ten temat, ogólny stan wiedzy o uziomach jest mały, a przeciętny elektronik często wręcz lekceważy to zagadnienie. Może to być związane m.in. z brakiem tych zagadnień w programach studiów dla inżynierów elektroników. Ponadto poziom artykułów publikowanych w pismach branżowych, prac prezentowanych na konferencjach, a szczególnie w Internecie, jest nierówny. Nierzadkie są publikacje, których autorzy opierają się bardziej na swoich wyobrażeniach niż na lekturze norm lub książek [1-12]. Niestety, jakość tłumaczenia norm pozostawia wiele do życzenia. Panuje przy tym spore zamieszanie pojęciowe, związane z kilkoma funkcjami pełnionymi przez uziomy oraz z myleniem uziemień z połączeniami wyrównawczymi (ekwipotencjalizacją). Stąd wynikła potrzeba napisania niniejszego artykułu. Uziemienia pełnią następujące główne funkcje: - ochronną, - odgromową, - roboczą. Funkcja ochronna uziemienia - jako jednego ze środków ochrony przeciwporażeniowej - polega na zapewnieniu, że różnica potencjałów pomiędzy dowolnym przewodzącym przedmiotem a powierzchnią ziemi nie przekracza wartości uznawanej za bezpieczną przy dotknięciu (napięcie dotykowe). Dotyczy ona również zapewnienia bezpiecznej wartości różnicy potencjałów między stopami (napięcie krokowe). Analogiczną funkcję pełnią połączenia wyrównawcze, jednak powierzchnią odniesienia dla ... więcej»

Sterowanie optycznymi sieciami transportowymi za pomocą programowalnego interfejsu opartego na języku modelowania YANG DOI:10.15199/59.2018.7.2
(Arkadiusz Potrykus, Rafał Szwedowski, Paweł Kaczmarek, Sylwester Kaczmarek)

Over a decade many standardization initiatives as well as research activities were focused on bringing SDN concepts into transport world. Majority of them is focused on the interface between orchestrator or client SDN controller and transport network controller as the component, which is most fragile from the interoperability perspective. This paper aims on presenting the results of an industrial research on two practical realizations. Main objective is to provide a deeper technical insight to both. Regardless of many different directions within standardization bodies since a few past years we can observe a strong paradigm shift towards model-based interfaces. This led to dominant role of interfaces derived from YANG [1] modeling language, exposed over RESTCONF [2] or NETCONF [3] protocols. They naturally move center of gravity of interface definition from complex and very often binary protocol structures towards much simpler textbased models separated from common transport mechanism. Moreover, models can be classified into two major groups device scope also known as disaggregated or direct models and networks scope also referred as abstracted or aggregated [4][5]. This paper focuses on the second group and is organized into four major parts. Chapter two provides theoretical introduction into the world of two selected IETF TEAS TE models. Chapter three gives a deeper dive into the used controller - ONOS. From the theoretical point of view experiment was agnostic to software platform, however interpretation of the results always requires existing reference implementation. In the following chapter four and five the authors concentrate on presenting practical results of the conducted proof of concept. TEAS TE MODELS Traffic Engineering Architecture and Signaling (TEAS) Working Group is well known for defining Multiprotocol Label Switching (MPLS) and Generalized-MPLS (GMPLS) traffic engineering architecture along with standardiz... więcej»

Nowe warunki świadczenia usług telekomunikacyjnych o podwyższonej opłacie (Premium Rate) DOI:10.15199/59.2018.7.1
(Stanisław PIĄTEK)

Charakterystyka usług o podwyższonej opłacie Przedsiębiorcy telekomunikacyjni - poza usługami o charakterze transmisyjnym - dostarczają również takie usługi, których podstawowym składnikiem jest dodatkowe świadczenie znacznie podnoszące ich cenę. Dostawcą dodatkowego świadczenia (np. informacyjnego, rozrywkowego, rozliczeniowego) jest z reguły odrębny podmiot współpracujący z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym. Usługi te są określane w praktyce i w literaturze zagranicznej jako Premium Rate Services (PRS), Special Rate Services (SRS) [1], natomiast w polskim prawie jako usługi o podwyższonej opłacie lub usługi telekomunikacyjne z dodatkowym świadczeniem. Wzbudzają one zainteresowanie regulatora i ustawodawcy głównie z powodu powtarzających się naruszeń praw i interesów abonentów, korzystających z tych usług. Mimo tego, że rzeczywista skala naruszeń jest niewielka w porównaniu z wartością całego rynku wymienionych usług, to medialny oddźwięk spraw tego rodzaju wywołuje co pewien czas gwałtowną reakcję władz państwowych. Polega ona na modyfikowaniu warunków prawnych świadczenia usług. Usługi o podwyższonej opłacie są fragmentarycznie regulowane przepisami prawa Unii Europejskiej [2]. Wymagania dotyczące tych usług są głównie inicjatywą krajowego ustawodawcy. W dniu 12 grudnia 2018 r. wejdzie w życie kolejna nowelizacja ustawy Prawo telekomunikacyjne [3]. Wprowadza ona bardzo rygorystyczne warunki świadczenia omawianych usług. Dotychczasowe warunki zostały określone ustawą nowelizującą Prawo telekomunikacyjne z 16 września 2011 r. [4]. Część z nich weszła w życie w grudniu 2011 r., natomiast powinności TELE-RADIO-ELEKTRONIKA-INFORMATYKA ROK ZAŁOŻENIA 1928  ROCZNIK XCI  ISSN 1230-3496 7/2018 * Wydział Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, e-mail: spiatek@wz.uw.edu.pl Stanisław PIĄTEK* Nowe warunki świadczenia usług telekomunikacyjnych o podwyższonej opłacie (Premium Rate) New conditions concerning the provi... więcej»

2018-6

zeszyt-5532-przeglad-telekomunikacyjny-2018-6.html

 
W numerze m.in.:
METAMATERIALS IN APPLICATION FOR IMPROVING THE PARAMETERS OF ANTENNAS DOI:10.15199/59.2018.6.34
(Thanh Nghia Cao, Wojciech J. Krzysztofik)

1. INTRODUCTION In recent years, along with the development of wireless communication technology, the performance of the antennas in these systems demand must also in-crease. There are many methods for increase of the performance of the antenna have been using. One of them is using metamaterial structures for antenna design, which has been attracting the designers [1]. In recent decades, a study of metamaterials for application in the field of science and technology has achieved great success. Metamaterials have been applied effectively in life, one of which is the use of metamaterials structures for antenna design. In 1968, the scientist Vaselago [20] studied a material which had, simultaneously, negative permeability ( ) and permittivity ( ) on a certain frequency band. He termed this material such as media left-hand (LH) which r, magnetic field vectors, and phase propagation vectors [2]. However, these properties are not available in natural materials but only in artificial materials called metamaterials. Metamaterials (MTMs) are understood as an artificial material that is created by arranging homogeneous metal structures and having unusual properties that natural materials are not available. The size of an effective homogeneous structure to form a unit cell of metamaterials must be much smaller than the guided wavelength [3]. Metamaterials are designed by arranging microstructures that are called "cells". These "cells" can be made from electrical, non-electrical or dielectric materials. These structures may be symmetric or asymmetric, isotropic or anisotropic. The arrangement of atoms can be in an orderly or chaotic manner, the purpose of which is to create the desired macro characteristics for the metamaterial. On the other hand, different structures give different types of metamaterials and applications, which are classified based on the permittivity and permeability values created by those structures [4]. 2. CLA... więcej»

LOKALIZACJA OSÓB W HYBRYDOWYM SYSTEMIE BLE-UWB Z AUTOMATYCZNYM TWORZENIEM MAPY RADIOWEJ DOI:10.15199/59.2018.6.26
(Marcin Kołakowski)

1. WSTĘP W ostatnich latach obserwowany jest wzrost liczby urządzeń i systemów mających zwiększyć jakość życia i bezpieczeństwo osób starszych w ich miejscach zamieszkania. Szczególną grupę rozwiązań stanowią radiowe systemy lokalizacyjne przeznaczone dla osób z lekkimi zaburzeniami poznawczymi. Ich zadaniem, oprócz lokalizacji obiektów (np. kluczy) jest analiza ruchu osoby starszej i wykrycie sytuacji zagrażających jej zdrowiu i życiu (w szczególności wędrowania). W związku z tym systemy te powinny pozwalać na lokalizację osoby z niepewnością poniżej jednego metra. Dodatkowo, ważnym aspektem w przypadku osób z demencją jest zapewnienie możliwie długiej pracy noszonych urządzeń bez konieczności doładowywania akumulatorów. Powyższe wymagania trudno spełnić z wykorzystaniem jednej technologii radiowej. W związku z tym rozsądnym rozwiązaniem może być zastosowanie systemu hybrydowego łączącego dokładną technikę UWB z energooszczędną technologią Bluetooth Low Energy (BLE). W systemie takim lokalizacja przez większość czasu jest wyznaczana z wykorzystaniem podsystemu BLE, natomiast system UWB jest wykorzystywany sporadycznie jedynie w celu zwiększenia dokładności lokalizacji. Jedną z najpopularniejszych technik lokalizacji wykorzystywanych w systemach lokalizacyjnych opartych na BLE jest lokalizacja z wykorzystaniem mapy radiowej (ang. fingerprinting) [1]. Technika ta polega na pomiarze poziomów sygnałów odbieranych z poszczególnych węzłów systemu oraz określeniu położenia użytkownika poprzez porównanie ich z uprzednio utworzoną mapą radiową. Mapa radiowa jest bazą danych zawierającą informacje na temat parametrów (najczęściej poziomów) sygnałów radiowych w ściśle określonych punktach pomieszczenia (tzw. sygnatury radiowe). Powyższa technika jest niezwykle popularna ze względu na swoją prostotę oraz to, że zazwyczaj nie wymaga znajomości dokładnych pozycji węzłów systemu. Główną wadą tej techniki jest konieczność wcześniejsz... więcej»

KOEGZYSTENCJA INTERFEJSÓW A-RoF ORAZ eCPRI W OPTYCZNEJ SIECI FRONTHAUL MOBILNYCH SYSTEMÓW 5G DOI:10.15199/59.2018.6.13
(Zbigniew Zakrzewski)

1. WSTĘP Powstające systemy mobilne 5G wywodzą się z ewolucji systemów i sieci 4G. Podstawowym elementem w ewolucji systemów mobilnych była rezygnacja z dalszego rozwijania domeny komutacji łączy, na rzecz szybszego i efektywniejszego rozwoju sieci teleinformatycznych. Sieci teleinformatyczne, znane także jako sieci pakietowe, posiadają wiele zalet polegających na dynamicznym i efektywnym wykorzystaniu fizycznych i logicznych zasobów. W momencie pojawienia się potrzeby świadczenia sieciowych usług o wysokich wymaganiach jakościowych, szczególnie w zakresie opóźnień, pojawiły się komplikacje, które mogą być wyeliminowane tylko poprzez wprowadzenie mechanizmów zarządzania sieciowym ruchem, który znamy z sieci bazujących na komutacji łączy. Parametrem nadrzędnym podczas świadczenia tzw. usługi czasu rzeczywistego jest niskie i jednocześnie stałe opóźnienie w dostarczaniu sygnałów od źródła do odbiornika. W radiowej domenie NG-RAN (Next Generation Radio Access Network) przyszłych systemów 5G będzie miała szerokie zastosowanie technika centralnego sterowania C-RAN dużym zbiorem stacji bazowych gNB, które będą funkcjonowały także w formatach rozproszonych. Rozproszona architektura stacji bazowej gNB umożliwia otoczenie terminala mobilnego ME i tym samych efektywniejsze zarządzanie przestrzennymi zasobami. Realizacja tego zadania jest możliwa poprzez zastosowanie szerokopasmowych oraz elastycznych sieci optycznych opartych na systemie DWDM z elastyczną siatką optycznych kanałów [10] lub nowych elastycznych rozwiązaniach UDWDM (Ultra-Dense Wavelength Division Multiplexing). Optyczna sieć jest na tyle uniwersalna, że może być wykorzystana do przesyłania informacji zarówno w obszarze sieci backhaul (BH), jak też dosyłowej sieci fronthaul (FH) przyszłych systemów 5G. Rys. 1 Architektura NG-RAN w rozwiązaniu opartym na rozproszonych stacjach bazowych gNB (A-DAS) Zadaniem sieci BH jest połączenie rdzenia NGC/5GC (Next Generation C... więcej»

UWARUNKOWANIA PROPAGACYJNE W ULTRASZEROKOPASMOWEJ KOMUNIKACJI TYPU OFF-BODY W ŚRODOWISKU TRUDNYM DOI:10.15199/59.2018.6.28
(Krzysztof K. Cwalina, Sławomir J. Ambroziak, Piotr Rajchowski, Luis M. Correia)

1. WSTĘP Większość aktualnie projektowanych radiowych sieci WBAN (Wireless Body Area Networks) jest używana w środowiskach zamkniętych, w których propagacja fal radiowych jest utrudniona w porównaniu do środowisk otwartych, głównie przez występujący efekt propagacji wielodrogowej. W szczególności popularność zyskały sieci wykorzystujące interfejs ultraszerokopasmowy UWB (Ultra-Wide Band), który oferuje megabitowe przepływności, stosunkowo niski pobór energii i odporność na zjawisko propagacji wielodrogowej. Mając powyższe na uwadze, zdecydowano przeprowadzić badania pomiarowe w środowisku promu pasażerskiego, które jest środowiskiem trudnym pod względem propagacji fal radiowych i ze względu na swoją metalową konstrukcję nie może być traktowany jako typowe środowisko wewnątrzbudynkowe [6, 7, 10, 12]. Sieci WBAN można sklasyfikować ze względu na rodzaj łącza radiowego pomiędzy węzłami, tj. komunikację typu in-body, on-body oraz off-body. Na rys. 1 przedstawiono koncepcję sieci WBAN z zaznaczonymi typami łącza radiowego działającymi w obrębie ludzkiego ciała oraz ich przykładowymi zastosowaniami. Rys. 1. Koncepcja sieci WBAN z zaznaczonymi typami łącza radiowego [3] Komunikacja typu in-body realizowana jest pomiędzy węzłami, przy czym przynajmniej jeden z nich jest umieszczony wewnątrz ciała ludzkiego. Licznie prowadzone badania kanałów radiowych w takich sieciach uwzględniają m.in. wpływ wewnętrznej struktury ciała ludzkiego na propagację fali radiowej, czy też zjawiska wnikania fali radiowej w ludzkie ciało. Sieć WBAN typu on-body uwzględnia komunikację pomiędzy węzłami nasobnymi znajdującymi się blisko powierzchni ludzkiego ciała, przy czym węzły te znajdują się na tym samym ciele. Przeprowadzone badania skupiono jednak wokół komunikacji typu off-body, gdzie ciało ludzkie oddziałuje na jedną stronę łącza radiowego, a drugi węzeł jest umieszczony w większej odległości. Jest to jeden z rodzajów komunikacji typu out-of-b... więcej»

PODSYSTEM REJESTRACJI I PREZENTACJI DANYCH DIAGNOSTYCZNYCH Z ULTRASZEROKOPASMOWEGO SYSTEMU LOKALIZACYJNEGO DOI:10.15199/59.2018.6.7
(Łukasz Klimowicz, Jerzy Kołakowski)

Informacja o lokalizacji osób i przedmiotów coraz częściej jest wykorzystywana do realizacji usług, których celem jest wsparcie osób starszych. Przykładem rozwiązania, którego celem jest wsparcie osób z demencją jest system lokalizacyjny realizowany w ramach projektu IONIS [1]. System ten, instalowany w domu osoby z demencją, pozwala na wsparcie codziennych czynności poprzez ułatwienie lokalizacji przedmiotów, a także gromadzi informacje o lokalizacji abonenta i trasach jego przemieszczania się. Dane te pozwalają na określenie aktywności ruchowej osoby monitorowanej oraz na wykrycie "błądzenia"- typowego objawu demencji polegającego na cyklicznym przemieszczaniu się tą samą trasą [2]. Zapewnienie ciągłości i poprawności działania systemu lokalizacyjnego wymaga implementacji rozwiązania pozwalającego na monitorowanie stanu poszczególnych jego elementów. Informacja o stanie poszczególnych urządzeń, stopniu naładowania akumulatorów, napięciach baterii urządzeń noszonych czy też dane statystyczne opisujące liczbę wykonywanych pomiarów i aktywność poszczególnych etykiet pozwalają na ocenę działania systemu. Tematyka akwizycji i przetwarzania danych diagnostycznych dotyczących systemów lokalizacyjnych jest poruszana w literaturze niezwykle rzadko. Typowo funkcje diagnostyczne są integrowane z oprogramowaniem odpowiedzialnym za wyznaczanie i prezentację wyników lokalizacji [3]. W systemie IONIS [4] zdecydowano się na odseparowanie przetwarzania danych diagnostycznych i lokalizacyjnych. System IONIS został zaprojektowany zgodnie z zasadami VSD (Value Sensitive Design) [5,6] zakładającymi pełną kontrolę użytkownika nad miejscem i sposobem wykorzystania informacji lokalizacyjnych, a także sposobami ich zabezpieczenia. Z tego powodu przetwarzanie tych danych ma miejsce w komputerze zlokalizowanym w mieszkaniu osoby monitorowanej. Efektywne monitorowanie stanu urządzeń systemowych wymaga ciągłego dostępu do informacji diagnostycz... więcej»

2018-5

zeszyt-5503-przeglad-telekomunikacyjny-2018-5.html

 
W numerze m.in.:
Wykorzystywanie sztucznej inteligencji dla pożytku społecznego (Piotr Szymczak, Andrzej M. Wilk)
Pod koniec lutego 1865 roku, na zaproszenie cesarza Napoleona III, przybyli do Paryża reprezentanci dwudziestu państw, aby wziąć udział w pierwszej międzynarodowej konferencji telegraficznej, która rozpoczęła się 1 marca tegoż roku. Konferencja ta musiała być bardzo dobrze przygotowana, skoro już 17 maja 1865 r., w Salonie Zegarowym, jednej z najwspanialszych sal Quai d'Orsay, doszło do uroczystego podpisania międzynarodowego porozumienia o utworzeniu pierwszej na świecie, nowoczesnej organizacji międzynarodowej, która przyjęła nazwę Międzynarodowego Związku Telegraficznego. Po upływie 153 lat jego następca - Międzyn... więcej»

Nowe wyzwania dla zwiększenia efektywności budowy szybkich sieci łączności elektronicznej DOI:10.15199/59.2018.5.4
(Wojciech Michalski)

W Narodowym Planie Szerokopasmowym (NPS), przyjętym przez Rząd w styczniu 2014 roku, została określona strategia rozwoju dostępu do szerokopasmowego Internetu. Zgodnie z nią do końca 2020 r. każde gospodarstwo domowe w Polsce powinno mieć zapewnioną możliwość korzystania z dostępu do Internetu o przepływności co najmniej 30 Mbit/s, a przynajmniej połowa polskich gospodarstw domowych powinna korzystać z łączy o przepływności powyżej 100 Mbit/s. Osiągnięcie tych celów w ciągu najbliższych pięciu lat to absolutne minimum, bo w związku z cyfrową transformacją w dłuższej perspektywie to zdecydowanie za mało. Wyniki przeprowadzonych przez Komisję Europejską (KE) konsultacji społecznych, dotyczących potrzeb w zakresie prędkości i jakości połączeń internetowych po 2020 r. oraz środków służących do zaspakajania tych potrzeb po 2025 r., wskazują że internauci oczekują wyraźnej poprawy jakości usług łączności stacjonarnej do tego terminu. Przyszłościowe potrzeby użytkowników znalazły odzwierciedlenie w komunikacie: Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego. KE proponuje w nim nowe cele strategiczne dotyczące rozwoju szerokopasmowego dostępu do Internetu do 2025 r. Cel pierwszy to zapewnienie gigabitowego dostępu do Internetu dla wszystkich miejsc stanowiących główną siłę napędową rozwoju społeczno- -gospodarczego, takich jak szkoły, węzły transportowe i główne miejsca świadczenia usług publicznych, a także dla przedsiębiorstw prowadzących intensywną działalność w Internecie. Cel drugi to zapewnienie niezakłóconego dostępu do sieci 5G na wszystkich obszarach miejskich i na wszystkich głównych szlakach komunikacyjnych. Cel trzeci to zapewnienie wszystkim gospodarstwom domowym w Europie, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich, dostępu do Internetu o prędkości dla łącza "w dół" co najmniej 100 Mbit/s, z możliwością zwiększenia prędkości do wartości mierzonej w gig... więcej»

Sztuczna inteligencja - wyzwaniem XXI wieku DOI:10.15199/59.2018.5.1
(Andrzej M. WILK)

Sztuczna Inteligencja - cudowne dziecko czy golem XXI wieku ? Sztuczna inteligencja, znana częściej pod angielskim akronimem AI (Artificial Intelligence)1), stanowi przedmiot badań i prac prowadzonych od ponad pół wieku w stale rosnącej liczbie laboratoriów, centrów i instytutów, zarówno uczelnianych, jak i przemysłowych. Stopniowo coraz więcej rozwiązań osiąga dojrzałość techniczną i jest wdrażanych w praktyce. Jako decydujący moment dla uświadomienia problemu badawczego AI uznaje się podanie w 1950 r. przez Alana Turinga propozycji testu. Określa się w nim wymagania, umożliwiające uznanie, że maszyna "myśli", a właściwie, że w procesie komunikacji może skutecznie udawać człowieka. Samo pojęcie sztucznej inteligencji zaproponował dopiero w 1956 r. John McCarthy podczas pierwszej specjalistycznej konferencji w Dartmouth, która zainicjowała szeroko zakrojone prace poświęcone tej nowej tematyce. W pierwszej fazie fascynacji AI, już w 1959 r., w Massachusetts Institute of Technology (USA) powstało AI Laboratory, które w wyniku przekształceń połączyło się w 2003 r. z utworzonym w 1963 r. Laboratory for Computer Science, tworząc Computer - Science and Artificial Intelligence Laboratory. Z kolei na Uniwersytecie Stanford odpowiednie laboratorium - The Stanford Artificial Intelligence Laboratory (SAIL) - powstało w 1962 r. Stanowi ono obecnie znaczące centrum doskonałości w dziedzinie badań, nauczania, teorii i praktyki w zakresie sztucznej inteligencji. Oczywiście, intensywność badań prowadzonych nad AI i ich szczegółowe ukierunkowanie były zależne od możliwości dostępnej techniki komputerowej i stanu rozwoju innych dyscyplin naukowych, istotnych dla rozumienia procesów postrzegania zmysłowego, myślenia i podejmowania decyzji. W poszczególnych latach, od końca lat pięćdziesiątych XX wieku do chwili obecnej, były okresy intensywnego finansowania i dynamicznego rozwoju oraz okresy "posuchy". Lata prowadzonych szerokim frontem prac ... więcej»

Głębokie sieci neuronowe i ich zastosowania w eksploracji danych DOI:10.15199/59.2018.5.2
(Stanisław OSOWSKI)

W ostatnich latach ogromny postęp w eksploracji danych dokonał się za pośrednictwem tak zwanego głębokiego uczenia. Głębokie uczenie dotyczy wielowarstwowych sieci neuronowych, które pełnią jednocześnie funkcję generatora cech diagnostycznych dla analizowanego procesu oraz finalną funkcję klasyfikatora bądź układu regresyjnego. Uzyskuje się w ten sposób doskonałe narzędzie zastępujące człowieka przede wszystkim w trudnej dziedzinie opisu procesu za pomocą specjalizowanych deskryptorów, których stworzenie wymaga dużych zdolności eksperckich. Okazuje się przy tym, że takie podejście do bezinterwencyjnej metody generacji cech jest o wiele skuteczniejsze od stosowanych tradycyjnie metod generacji deskryptorów. Umożliwia przy tym poprawę dokładności działania systemu. Z tego powodu technologia sieci głębokich stała się ostatnio bardzo szybko jednym z najbardziej popularnych obszarów w dziedzinie nauk komputerowych. Za protoplastę tych sieci można uznać zdefiniowany na początku lat dziewięćdziesiątych wielowarstwowy neocognitron Fukushimy [1]. Prawdziwy rozwój tych sieci zawdzięcza się jednak profesorowi LeCun [2], który zdefiniował podstawową strukturę i algorytm uczący specjalizowanej sieci wielowarstwowej, zwanej Convolutional Neural Network (CNN). Obecnie CNN stanowi podstawową strukturę stosowaną na szeroką skalę w przetwarzaniu obrazów. Tymczasem powstało wiele odmian sieci, będących modyfikacją struktury podstawowej CNN (np. UNN), jak również sieci różniących się zasadniczo od CNN. Przykładem mogą być autoenkoder (AE), jako wielowarstwowe, nieliniowe uogólnienie liniowej sieci PCA [3], sieci rekurencyjne typu LSTM (Long Short- -Term Memory) [4], stanowiące skuteczne rozwiązanie problemu propagacji wstecznej w czasie lub ograniczona (wielowarstwowa) maszyna Boltzmanna RBM (Restricted Boltzmann Machine) używana w sieciach głębokiej wiarygodności DBN (Deep Belief Network) [5]. Cechą wspólną tych rozwiązań, zwłaszcza w przypadk... więcej»

Synteza generatorów indeksów metodami dekompozycji liniowej i funkcjonalnej DOI:10.15199/59.2018.5.3
(Tadeusz ŁUBA, Tomasz MAZURKIEWICZ)

Metody projektowania funkcji generowania indeksów, ze względu na ważne zastosowania (dystrybucja adresów IP, skanowanie wirusów, wykrywanie niepożądanych danych), są ostatnio przedmiotem intensywnych badań naukowych. Celem tych badań jest metodyka syntezy logicznej układów cyfrowych, umożliwiających wyodrębnianie właściwych danych z ogromnej masy danych niepotrzebnych. Dane te są wprowadzane do układu w postaci binarnych wektorów reprezentujących silnie nieokreślone funkcje boolowskie o dużej liczbie argumentów. Synteza takich funkcji jest wyzwaniem dla twórców algorytmów redukcji i kompresji argumentów, któremu nie potrafią sprostać nawet najlepsze zespoły na świecie. Na przykład cytowana w [8] funkcja boolowska (10 wektorów, 40 argumentów), obliczona przez Sasao [18], jest redukowana do 5 zmiennych. Program Lightning, opracowany przez dyplomanta Ośrodka Kształcenia na Odległość Politechniki Warszawskiej, oblicza dla tej funkcji 2261 reduktów 4-argumentowych. Warto podkreślić, że wspomniany program może wygenerować tablicę prawdy tej funkcji dla każdego reduktu. Badania omawiane w artykule dotyczą zarówno standardowych metod syntezy logicznej, jak też metod heurystycznych, wykorzystujących zaawansowane miary złożoności obliczeniowej. W pierwszym przypadku rozwijane są przede wszystkim modele zależności funkcjonalnych funkcji boolowskich, takie jak redukcja argumentów oraz dekompozycja funkcjonalna, a w drugim poszukiwane są metody z zakresu teorii ciał skończonych, a w szczególności metody dekonwolucji [1]. W związku z różnorodnością tych metod, przy jednoczesnym coraz powszechniejszym i ważniejszym ich zastosowaniu, głównym celem artykułu jest przegląd tych metod, umożliwiający czytelnikowi odpowiedni wybór. Z tych powodów omawiane są zarówno metody i algorytmy dekompozycji liniowej, jak też dekompozycji funkcjonalnej, stwarzającej szanse opracowania uniwersalnych metod syntezy generatorów indeksów. Pełne wykorzystanie t... więcej»

2018-4

zeszyt-5485-przeglad-telekomunikacyjny-2018-4.html

 
W numerze m.in.:
XXIV PLEBISCYT O TYTUŁ ZŁOTEGO INŻYNIERA
Dnia 28 lutego 2018 r. w Warszawskim Domu Technika NOT na uroczystej Gali ogłoszono wyniki XXIV Plebiscytu Złoty Inżynier. Diamentowym Inżynierem tegorocznej edycji plebiscytu został Antoni Greń, członek Zarządu FCA Poland, dyrektor Zakładu w Tychach. Złoty Inżynier to nagroda przyznawana wybitnym inżynierom, twórcom techniki, wynalazcom i organizatorom życia gospodarczego kraju, która popularyzuje ich osiągnięcia. Nagroda promuje dokonania polskich inżynierów i zwraca uwagę na ich rolę w budowaniu innowacyjnej i konkurencyjnej gospodarki. Tytuły przyznawane są w kategoriach: high-tech, zarządzanie, menedżer, ekologia, nauka i jakość, a także w kategorii młody inżynier. Od X edycji plebiscytu przyznawane są tytuły Honorowych Złotych Inżynierów absolwentom uczelni technicznych z dyplomem inżyniera, którzy sukces odnieśli w innych dziedzinach, takich jak kultura i sztuka, sport, działalność społeczna, charytatywna, religijna, a także gospodarcza, ale niezwiązanych z inżynierskim wykształceniem zawodowym. Organizatorem plebiscytu Złoty Inżynier jest redakcja dwutygodnika Przegląd Techniczny - gazety inżynierskiej (wydawanego od 1866 r.) oraz Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych Naczelna Organizacja Techniczna. Patronem medi... więcej»

Metryki oceny jakości klasyfikacji DOI:10.15199/59.2018.4.3
(Cezary Jankowski )

Od powstania pierwszej strony WWW [18] w grudniu 1990 roku nie upłynęło jeszcze nawet 30 lat, a Internet od tamtego czasu zmienił się diametralnie. Przestał być domeną wybranych naukowców i wojskowych. Stał się powszechny i wszechobecny. Obecnie można obserwować rozwój dostępu mobilnego, związanego z rosnącą wciąż popularnością smartfonów. Ich sprzętowe możliwości obliczeniowe są porównywalne z komputerami sprzed kilku lat. Wiele rodzjów aktywności przenosi się do Internetu. Ogłoszenia drobne opuszczają zajmowane przez lata łamy gazet. Serwisy społecznościowe mają coraz większe znaczenie w relacjach międzyludzkich. Sklepy internetowe oferują atrakcyjne ceny, oszczędzając na braku stacjonarnych punktów sprzedaży. Również reklamodawcy przechodzą z tradycyjnych mediów do sieci. Zachęca ich między innymi wizja profilowania użytkowników, a zatem przedstawiania im spersonalizowanych treści. Rezultatem tych zmian jest ciągle rosnąca ilość danych, gromadzonych przez organizacje oraz firmy. Gromadzenie tych danych nie jest jednak celem samym w sobie. Znaczenie ma dopiero informacja. Istotna jest możliwość uogólnienia, znalezienia pewnych wzorców oraz reguł. Istnieje potrzeba odkrywania wiedzy z baz danych (Knowledge Discovery in Databases) [16]. Pewne zagadnienia implikują istnienie wyróżnionego atrybutu - decyzji. Przykładem może być zagadnienie budowy filtru antyspamowego. Klasą decyzyjną będzie w tym przypadku etykieta spam lub poprawna wiadomość. Inne zagadnienie może dotyczyć prognozowania odsetka rozwiązanych umów z operatorem telekomunikacyjnym [7, 14]. Problemy, mające wyróżnioną zmienną, są określane mianem nauczania nadzorowanego (supervised learning). W zależności od zbioru wartości atrybutu decyzyjnego można wyróżnić klasyfikację - dyskretny, skończony zbiór wartości (jak w przypadku wspomnianego filtru antyspamowego) oraz regresję - ciągły zbiór wartości (jak w przypadku prognozy odsetka rozwiązanych umów). Istnieje tak... więcej»

Dziewięćdziesięciolecie Przeglądu Telekomunikacyjnego 1928 – 2018 (Krystyn PLEWKO, Bogdan ZBIERZCHOWSKI)
Zarys historii Z inicjatywy Stowarzyszenia Teletechników Polskich (STP), zaledwie dwa lata po jego powstaniu, a więc przed 90 laty, ukazał się pierwszy zeszyt miesięcznika - Przegląd Teletechniczny (marzec-kwiecień 1928 r.). Była to realizacja zapisu w statucie tego Stowarzyszenia dotycząca powołania czasopisma. Miesięcznik ten - organ STP - był wydawany przy wsparciu Ministerstwa Poczt i Telegrafów. Cztery lata później - w roku 1932 - w zeszytach Przeglądu Teletechnicznego pojawił się dodatek pt.: Wiadomości Teletechniczne, który w roku 1935 przekształcił się w samodzielny miesięcznik. W roku 1939 Stowarzyszenie Teletechników Polskich połączyło się ze Stowarzyszeniem Elektryków Polskich, a oba miesięczniki - zachowując swoją odrębność - zmieniły nazwę na Przegląd Telekomunikacyjny i Wiadomości Telekomunikacyjne. Historia tych czasopism jest spleciona z losami wielu innych o tematyce telekomunikacyjnej, radiowej lub pocztowej. Związki te zilustrowano na rys. 1. Warto zauważyć, że w wymienionym okresie oba te miesięczniki dwukrotnie łączyły się ze sobą: po raz pierwszy w roku 1959, gdy Wiadomości Telekomunikacyjne (pod nazwą Tele- -Radio) zostały włączone do Przeglądu i po raz wtóry w roku 1992, gdy Wiadomości połączyły się z Przeglądem, zachowując swoją odrębność wewnątrz wspólnego zeszytu. W tej formule czasopismo to istnieje już od 27 lat (patrz literatura). Od roku 1950 Przegląd Telekomunikacyjny wraz z Wiadomościami Telekomunikacyjnymi był wydawany przez Wydawnictwo Czasopism Technicznych NOT, a obecnie jest wydawany przez Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o. Miesięczniki te były i - po połączeniu - są do dzisiaj organem Stowarzyszenia Elektryków Polskich, prezentując na swoich łamach tematykę Sekcji Technik Informacyjnych (dawniej Telekomunikacji) i Sekcji Radiotechniki SEP. Prze- * były redaktor naczelny Przeglądu Telekomunikacyjnego oraz Wiadomości Telekomunikacyjnych, a także PTiWT ** ... więcej»

Porównanie algorytmów mnożenia funkcji boolowskich DOI:10.15199/59.2018.4.4
(Marcin Dawiec)

Wstęp Niech Vn będzie n-wymiarową przestrzenią wektorową nad ciałem dwuelementowym F2. Każdą funkcję boolowską n-zmiennych f: Vn  {0,1} można przedstawić w postaci: f(x) = S faxa = S f a1 , ..., an x1 a1 ... xn an (1) aÎVn a = (a1, ..., an)ÎVn gdzie fa = fa1 , ..., an Î{0,1}, zaś symbol sumy dotyczy dodawania modulo 2. Przedstawioną powyżej postać nazywa się algebraiczną postacią normalną funkcji f - ANF (Algebraic Normal Form). Z punktu widzenia struktury algebraicznej funkcje boolowskie tworzą pierścień z operacjami dodawania i mnożenia, które cechuje nierówna złożoność obliczeniowa. Dodawanie funkcji boolowskich jest operacją prostą, natomiast mnożenie w ogólnym przypadku operacją bardzo złożoną, która decyduje o efektywności algorytmów wykorzystujących działania arytmetyczne na funkcjach boolowskich. Funkcje boolowskie znajdują szerokie zastosowanie w inżynierii, m.in. obecnie stosowane cyfrowe układy elektroniczne realizują swoje funkcje na podstawie funkcji boolowskich. Arytmetyka funkcji boolowskich, a dokładnie jej złożoność obliczeniowa, ma istotne znaczenie w procesie projektowania układów cyfrowych, matematyce oraz w szczególności w kryptologii. Tam jest nadzwyczaj ważna, gdyż im szybsze metody mnożenia, tym większe możliwości badania własności funkcji kryptograficznych (np. algorytmów blokowych i strumieniowych). Jedną z gałęzi kryptologii, w której szczególne znaczenie ma złożoność arytmetyki funkcji boolowskich, jest kryptoanaliza algebraiczna. Przykładem, gdzie szybkie mnożenie funkcji boolowskich odgrywa ważną rolę, może być wyznaczanie baz Gröbnera z wykorzystaniem algorytmu Buchbergera [1, 2] oraz algorytmów F4 i F5 [3, 4], gdzie występuje mnożenie wielomianów boolowskich w postaci ANF. Istotnym zastosowaniem mnożenia funkcji boolowskich jest znajdowanie ich odporności algebraicznej, która z kolei jest ważna dla bezpieczeństwa szyfrów blokowych i strumieniowych. Zgodnie z definicją, odporno... więcej»

Synteza wysokiego poziomu dla układów FPGA z wykorzystaniem metody partycjonowania grafów DOI:10.15199/59.2018.4.1
(Radosław CIESZEWSKI, Krzysztof POŹNIAK, Ryszard Romaniuk)

Synteza wysokiego poziomu HLS (High-Level Synthesis) jest nazywana także syntezą algorytmiczną lub syntezą behawioralną. To zautomatyzowany proces projektowania, interpretujący opis algorytmiczny przedstawiony w postaci języka wysokiego poziomu. Zadaniem procesu HLS jest implementacja algorytmu w zadanym sprzęcie - najczęściej w układzie FPGA (Field-Programmable Gate ArrayI) lub ASIC (Application-Specific Integrated Circuit). Synteza wysokiego poziomu stanowi przedmiot intensywnych badań od późnych lat siedemdziesiątych [1]. Pierwsze narzędzia HLS były tworzone dla wielu różnych języków umożliwiających opis algorytmiczny, jak np. Occam. Najnowsze, otwarte i komercyjne narzędzia zbudowane są na bazie języków wysokiego poziomu (High Level Description Language), takich jak ANSI C / C ++ / SystemC / System Verilog/ Java / Python [2,11-23]. Większość narzędzi analizuje kod wejściowy i konwertuje go do języka opisu sprzętu HDL (Hardware Description Language) na poziomie abstrakcji RTL (Register Transfer Level). Powszechnie używanymi językami opisu sprzętu są VHDL, Verilog i SystemVerilog. Kod wyjściowy jest następnie syntetyzowany do poziomu bramek za pomocą narzędzia do syntezy logicznej. Celem syntezy wysokiego poziomu jest umożliwienie projektantowi sprawnego zaprojektowania złożonego układu. Projektant tworzy algorytm na wysokim poziomie abstrakcji, podaje parametry wejściowe, a następnie narzędzie HLS automatycznie dokonuje implementacji. Kontrolę nad optymalizacją architektury sprzętowej zapewniają wewnętrzne algorytmy narzędzia HLS. architektura układów FPGA, która umożliwia realizację równoległych operacji logicznych i arytmetycznych, dla określonego rodzaju algorytmów umożliwia osiąganie lepszych wydajności niż w przypadku standardowych mikroprocesorów, gdzie co najwyżej kilka bloków logiczno-arytmetycznych wykonuje swoje zadania sekwencyjnie. Dlatego układy FPGA stanowią optymalne rozwiązanie dla algorytmów równoległych ... więcej»

2018-2-3

zeszyt-5448-przeglad-telekomunikacyjny-2018-2-3.html

 
W numerze m.in.:
Potencjał wdrożeniowy systemu netBaltic - scenariusze wykorzystania i perspektywy dalszego rozwoju DOI:10.15199/59.2018.2-3.9
(Józef WOŹNIAK, Marcin WICHOROWSKI, Mariusz MISZEWSKI, Krzysztof NOWICKI, Mirosław DARECKI, Michał HOEFT, Krzysztof GIERŁOWSKI)

Stan bieżący, potrzeby i oczekiwania dotyczące e-nawigacjii systemów łączności Oczekuje się, że morskie systemy łączności, wspierając w pierwszej kolejności usługi e-nawigacji, umożliwią także transmisję głosu/wideo oraz wymianę różnorodnych informacji (przekaz e-maili, przeglądanie stron internetowych, dostęp do materiałów dydaktycznych i wiele innych) za pośrednictwem globalnej infrastruktury informacyjnej [1]. Jak wskazano w [2], około 80% światowego handlu jest transportowane przez jednostki morskie, co podkreśla znaczenie komunikacji morskiej dla rozwoju gospodarczego. Ponadto wiele innych działań morskich, w tym np. rybołówstwo, eksploatacja morza, liczne badania stanu i zasobów morskich czy turystyka, zwiększają znaczenie systemów łączności morskiej i konieczność oferowania komunikacji szerokopasmowej. Analiza wymaganych przez IMO (International Maritime Organization) systemów i usług pokazuje jednak, że obecne podejście do systemów łączności na morzu koncentruje się (prawie wyłącznie) na dostarczaniu zestawu usług krytycznych związanych z bezpieczeństwem, zaprojektowanych i znormalizowanych tak, by były niezawodnie realizowane z użyciem kanałów danych o niskiej czy wręcz bardzo niskiej przepustowości [3]. Usługi dodatkowe, takie jak pobieranie cyfrowych map nawigacyjnych, częsta aktualizacja map pogodowych [4], automatyczna optymalizacja trasy lub różne zdalne usługi monitorowania i utrzymania, nie wspominając już o dostępie do Internetu w celu poprawy komfortu pracy załogi i podróży pasażerów, wymagają znacznie bardziej wydajnych systemów komunikacyjnych. Analiza stanu aktualnego wskazuje na brak w tym zakresie kompleksowych i niezawodnych rozwiązań umożliwiających realizację nowych zadań. W 2005 roku IMO opublikowała koncepcję znaną jako e-nawigacja [1,5]. Koncepcja ta harmonizuje gromadzenie, integrację, wymianę, prezentację i analizę informacji morskich na pokładzie i na lądzie drogą elektroniczną w celu poprawy ... więcej»

Heterogeniczne środowisko testowe na potrzeby weryfikacji mechanizmów systemu netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.8
(Michał HOEFT, Krzysztof GIERŁOWSKI)

Jednym z głównych założeń projektu netBaltic [1] było opracowanie mechanizmów umożliwiających realizację komunikacji szerokopasmowej z wykorzystaniem mechanizmów samoorganizacji sieci w środowisku heterogenicznym. Pierwsze etapy realizacji projektu, w których sprawdzano zasadność wprowadzania proponowanych rozwiązań, zakładały wykorzystanie w pełni kontrolowanych środowisk symulacyjnych, wirtualnych oraz laboratoryjnych [2]. Podnosząc poziom gotowości technologicznej, w ostatnich etapach projektu netBaltic wprowadzono weryfikację w środowisku zbliżonym do rzeczywistego. Weryfikacja obejmowała testy poprawności funkcjonowania poszczególnych komponentów, prawidłowości ich integracji oraz wzajemnego oddziaływania w systemie złożonym ze stacji bazowych różnych technik transmisji rozlokowanych na lądzie i testowych węzłów systemu umieszczonych na jednostkach pływających. Wiele przeprowadzonych testów dotyczyło obszaru Bałtyku Południowego, w szczególności Zatoki Gdańskiej i Zatoki Puckiej. W trakcie testów opracowano i zaimplementowano testowe węzły systemu netBaltic, zainstalowane następnie na jednostce badawczej Instytutu Oceanologii PAN s/y Oceania [3] wraz z łodziami RIB znajdującymi się na jej pokładzie oraz na łodzi motorowej Sonda II. Sieć nabrze żna Istotnym elementem infrastruktury testowej wykorzystywanej w procesie weryfikacji mechanizmów opracowanych w projekcie netBaltic była infrastruktura nabrzeżna, obejmująca stacje bazowe i punkty dostępowe różnych technik transmisji. W szczególności zaadaptowano następujące rozwiązania: - system D-STAR ze stacją bazową umieszczoną na dachu budynku WETI Politechniki Gdańskiej, jako przykład wąskopasmowego systemu dalekozasięgowego, pracującego w paśmie 1.2 GHz; - szerokopasmowy system WiMAX ze stacją bazową umieszczoną na dachu budynku WETI Politechniki Gdańskiej, wdrożony jako część instalacji testowej projektu Wireless City Gdańsk; - infrastrukturę LTE publicznego operatora tele... więcej»

Optymalizacja trasy żeglugi na potrzeby e-nawigacji w systemie netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.7
(Wojciech TYCHOLIZ, Jaromir JAKACKI, Mirosław DARECKI)

Jednym z najistotniejszych niezależnych czynników wpływających na bezpieczeństwo i efektywność żeglugi są warunki hydrometeorologiczne na trasie przejścia. Kapitanowie i nawigatorzy na statkach, polegając na swoim doświadczeniu oraz analizując dostępne prognozy, dokonują wyboru optymalnej - ich zdaniem - trasy przejścia. W niektórych przypadkach załoga korzysta z usług zewnętrznych, wyspecjalizowanych podmiotów, których przedmiotem działalności jest tzw. ruting pogodowy, czyli wyszukiwanie i proponowanie optymalnej - przy zadanych parametrach - trasy żeglugi. W innych przypadkach kapitan lub oficer korzysta także z dedykowanych narzędzi informatycznych, które - przy wykorzystaniu specjalistycznych algorytmów - generują optymalną trasę przejścia dla danej jednostki. Pierwsze autorskie algorytmy optymalizacji trasy żeglugi zstały zaproponowane pod koniec lat pięćdziesiątych poprzedniego stulecia. Jednokryteriowa metoda izochromatyczna została wprowadzona do dyskursu w 1957 roku przez Jamesa [6]. Kolejne rozwinięcia tej relatywnie prostej i jednocześnie popularnej oraz łatwej w implementacji metody zaproponowane zostały m.in. przez Spaansa [13], Hagiwarę [2] oraz Wiśniewskiego [16]. Inne podejście do problemu optymalizacji trasy zostało podane przez Mannariego [10], który w procesie optymalizacji wykorzystał algorytmy Dijkstra. Z kolei Chen [1] zaproponował stosowanie trójwymiarowej metody (3D) dynamicznej optymalizacji. Wszystkie wspomniane metody są zaliczane do grupy metod jednokryteriowych, co oznacza, że optymalizacji może podlegać jednocześnie tylko jeden parametr (np. czas przejścia). Wśród metod wielokryterialnych (tj. metod wyznaczających trasę optymalną na podstawie wielu kryteriów jednocześnie), zaproponowanych dotychczas przez badaczy zajmujących się tą tematyką, należy wymienić metody podane przez Hinnenthala [5], Marie and Courteille [11] oraz Szłapczyńską [14]. Wspólną cechą metod wielokryteriowych jest wykorzysta... więcej»

Projekt netBaltic - cele i zaproponowane rozwiązania DOI:10.15199/59.2018.2-3.1
(Józef WOŹNIAK, Michał HOEFT, Krzysztof GIERŁOWSKI, Krzysztof NOWICKI)

Projekt netBaltic: Internet na Bałtyku - Realizacja wielosystemowej, samoorganizującej się szerokopasmowej sieci teleinformatycznej na morzu dla zwiększenia bezpieczeństwa żeglugi poprzez rozwój usług e-nawigacji był realizowany przy istotnym 32 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK XCI  WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXxVII  nr 2-3/2018 w pełni zautomatyzowane i efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych - oferowanego pasma, optymalnego zasięgu czy też aktualnej topologii sieci. Zgodnie z opisami prezentowanymi na wcześniejszych etapach realizacji i prezentacji projektu, strefa A obejmuje wody znajdujące się w zasięgu bezpośredniej łączności z infrastrukturą nabrzeżną. Komunikacja w tej strefie przebiega w standardowy sposób, typowy dla systemów łączności bezprzewodowej. Łącze radiowe jest traktowane jako bezprzewodowe łącze dostępowe. Jak wykazały liczne testy, zasięg transmisji, obserwowany dla poszczególnych technik, silnie zależy od parametrów transmisyjnych, stanu morza oraz oprzyrządowania systemu (rodzajów anten, wysokości ich lokalizacji itp.) [5]. Każdorazowo jednak terminale, znajdujące się na obszarze strefy A, mają możliwość swobodnego dostępu do Internetu. Z uwagi na potrzebę integracji w systemie wielu technik transmisji, a jednocześnie uniezależnienie realizowanych procedur samoorganizacji i wyznaczania tras od fizycznych implementacji systemów dostępowych, wyposażenie każdego węzła systemu rozszerzono o specjalizowany interfejs logiczny (warstwa 2.5) ukrywający interfejsy fizyczne wykorzystywane w niższych warstwach stosu sieciowego [6]. Strefa B obejmuje obszary, z których bezpośrednia komunikacja z lądową infrastrukturą komunikacyjną nie jest możliwa, lecz obecność jednostek wyposażonych w terminale systemu umożliwia utworzenie tam samoorganizującej się sieci kratowej, w której dane użytkowników mogą być przekazywane wieloskokowo. Tym samym terminale, mające ... więcej»

Zwiększanie zasięgu szerokopasmowej komunikacji morskiej z wykorzystaniem heterogenicznego systemu transmisji wieloskokowej DOI:10.15199/59.2018.2-3.4
(Krzysztof GIERŁOWSKI)

W dobie gwałtownego rozwoju zróżnicowanych usług informacyjnych, dostępnych zarówno w globalnej intersieci, jak i z użyciem dedykowanych systemów informatycznych o ograniczonym dostępie, nie dziwi fakt analogicznego rozwoju i popularyzacji przewodowych i bezprzewodowych technik komunikacyjnych umożliwiających szerokiemu gronu użytkowników uzyskanie dostępu do powyższych systemów. Na obszarach zurbanizowanych, na których użytkownik mobilny ma najczęściej możliwość skorzystania z usług wielu niezależnych systemów dostępowych wykorzystujących co najmniej kilka technik komunikacyjnych, można wręcz mówić o wszechobecności dostępu sieciowego. Nieco gorzej sytuacja przedstawia się na obszarach słabo zurbanizowanych, które często mają ograniczoną infrastrukturę telekomunikacyjną. Jednak i tam uzyskanie dostępu do sieci nie jest znaczącym problemem. Łatwość dostępu sieciowego i stosunkowo wysoka jego jakość przyczyniła się do ukształtowania przyzwyczajeń użytkowników, intensywnie korzystających dziś z różnorodnych usług IT (Information Technology). Jednocześnie wspomniana dostępność i jakość komunikacji wpłynęły na ukształtowanie specyficznych architektur i wzorców świadczenia usług - np. przeniesienie funkcjonalności do systemów chmurowych i zastosowanie podejścia XaaS (Everything as a Service). W tej sytuacji istnienie obszarów, na których dostęp do sieci nie jest możliwy lub też jakość tego rodzaju komunikacji jest bardzo ograniczona w porównaniu do nowoczesnych, bezprzewodowych systemów dostępowych, pozbawia przebywających na nich użytkowników dostępu do wielu usług, których funkcjonalność jest przez nich uznawana za nieodzowną. Ponadto, o ile powyższa sytuacja jest charakterystyczna dla określonego środowiska lub obszaru, skutkuje ona zahamowaniem rozwoju nowych usług, specyficznych dla potrzeb przebywających tam użytkowników. Kierunkirozwo ju kom unika cjiszerokopasmowe j naobszara ch morski ch Interesujące nas środowisko ak... więcej»

2018-1

zeszyt-5395-przeglad-telekomunikacyjny-2018-1.html

 
W numerze m.in.:
Od telefonizacji do cyfryzacji
W dniu 14 grudnia 2017 roku Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nadała Dariuszowi Cierpińskiemu tytuł rzeczoznawcy budowlanego w telekomunikacji przewodowej, w zakresie projektowania i kierowania robotami budowlanymi (patrz strona następna). Dariusz Cierpiński jest trzecią osobą, której nadano tak prestiżowy tytuł w budownictwie telekomunikacyjnym w okresie ostatnich trzech lat. Obecnie grono rzeczoznawców budowlanych w telekomunikacji na terenie Polski liczy jedynie 43 osoby. Rzeczoznawca budowlany jest ekspertem w zakresie prawa budowlanego oraz budownictwa. Jego rolą jest sporządzanie opinii oraz ekspertyz z zakresu budownictwa. Może sprawować funkcję biegłego sądowego, a jego opinie traktowane są jako dowody w sprawach. Na podstawie ustawy o samorzą... więcej»

Ewolucja technik dostarczania sygnału telewizyjnego na przykładzie Winogradzkiej Telewizji Kablowej DOI:10.15199/59.2018.1.2
(Borys Owczarzak, Piotr Zwierzykowski)

W sieciach telewizji kablowej od wielu lat sukcesywnie wprowadzana jest oferta usługi dostępu do Internetu. Zauważyli to również nadawcy sygnału telewizyjnego, którzy obecnie udostępniają sygnały telewizyjne także za pośrednictwem sieci teleinformatycznych. Wykorzystanie tego typu sieci do dystrybucji sygnału telewizyjnego wiąże się jednak z koniecznością zapewnienia komunikacji z nadawcami różnych programów telewizyjnych. Rozwiązanie to jest bardziej złożone od tradycyjnego podejścia, które opiera się na standardach DVB-S/S22) oraz DVB-T (Digital Video Broadcasting - Terrestrial). 2) DVB-S (Digital Video Broadcasting-Satellite) - standard cyfrowego przesyłu telewizji satelitarnej [2] 1) WTvK jest operatorem od wielu lat działającym w Poznaniu. Sieć operatora obejmuje 22 tys. mieszkańców jednej z największych dzielnic Poznania. Obecnie firma ma w swojej ofercie ponad 200 kanałów cyfrowych (zarówno SD, jak i HD). PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK XCI  nr 1/2018 9 nowymi kanałami telewizyjnymi towarzyszy dynamiczny rozwój technologii sieci teleinformatycznych. Efektem tego jest coraz większa przepływność sieci, której towarzyszy obniżenie kosztów budowy i eksploatacji sieci teleinformatycznych. Dostrzegli to i wykorzystali operatorzy i dostawcy treści dla sieci telewizji kablowych, zapewniając odbiór strumieni telewizyjnych o wiele lepszej jakości. Na rys. 1 przedstawiono komponenty sygnału telewizyjnego kanału TVP 1 HD nadawanego przez: satelitę HotBird z transpondera numer 13, naziemny nadajnik w Śremie oraz przez IP z punktu wymiany ruchu PWR PLIX4) w Warszawie. Do oceny jakości kanału telewizyjnego najczęściej wykorzystuje się przepływność sygnału wizyjnego (komponent AVC/H.2645) Video). Komponent ten w przypadku kanału TVP 1 HD (tabela 1) dostępny po IP wynosi 9,8 Mbit/s i jest ponad trzy razy większy od sygnału przesyłanego naziemnie (3,0 Mbit/s) i prawie dwa razy większy od sygnału przesyłanego sateli... więcej»

Dostarczanie rozwiązań chmurowych "szytych na miarę" DOI:10.15199/59.2018.1.4
(Wojciech Michalski)

Komisja Europejska dostrzega ogromny potencjał w rozwoju chmury obliczeniowej, który powinien być wykorzystany na rzecz pobudzenia wydajności gospodarek państw członkowskich UE. W przyjętej we wrześniu 2012 r. strategii [1] założono wykorzystanie chmury obliczeniowej przez przedsiębiorstwa i administrację publiczną właśnie w tym celu. Działania KE związane z wprowadzeniem w życie tej strategii zostały podane w Europejskiej Agendzie Cyfrowej. Oczekiwane korzyści wymieniono natomiast w komunikacie KE w sprawie wykorzystania potencjału chmury obliczeniowej w Europie oraz w dokumencie roboczym KE do tego komunikatu. Dla osiągnięcia celów tej strategii istotne są takie działania, jak: - uporządkowanie dużej liczby różnych norm, - opracowanie bezpiecznych i uczciwych warunków zawierania umów na usługi w chmurze, w tym umów o gwarantowanym poziomie usług, - ustanowienie modelu europejskiego partnerstwa na rzecz chmur obliczeniowych z udziałem państw członkowskich i podmiotów branżowych. Do rozwiązania kwestii wynikających z tych działań powołano grupę ekspertów. W jej skład wchodzą przedstawiciele dostawców usług przetwarzania w chmurze, konsumentów i MŚP oraz środowisk akademickich i prawniczych. Ich zadaniem jest opracowanie warunków umów, umożliwiających konsumentom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom korzystanie z większym zaufaniem z usług świadczonych w modelu chmury obliczeniowej. Producenci, którzy podjęli wyzwanie rzucone przez Komisję Europejską, stosują zróżnicowane strategie dostarczania klientom swoich rozwiązań chmurowych. Niektórzy, tacy jak Cisco, mający w swojej ofercie pakiet firmowych urządzeń sieciowych i dedykowane oprogramowanie, kierują ofertę do klientów, któ-... więcej»

Katedra Telekomunikacji Morskiej na Wydziale Elektrycznym Akademii Morskiej w Gdyni DOI:10.15199/59.2018.1.1
(Beata Pałczyńska, Andrzej Łuksza, Andrzej Borys)

Rys historyczny Katedra Telekomunikacji Morskiej w Akademii Morskiej w Gdyni w obecnym kształcie powstała w 2005 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Elektrycznego. Wówczas Katedrę Radioelektroniki Morskiej podzielono na dwie nowe: Katedrę Telekomunikacji Morskiej i Katedrę Elektroniki Morskiej. Historia Katedry sięga jednak roku 1969, kiedy w strukturze Wyższej Szkoły Morskiej (WSM) w Gdyni powstał na Wydziale Elektrycznym Zespół Elektroniki, kierowany przez doc. mgr. inż. Olgierda Teisseyre’a. W 1973 roku zamiast dotychczasowych zespołów powołano instytuty, m.in. Instytut Automatyki i Radiokomunikacji Morskiej, w którym funkcję kierownika pełnił doc. dr inż. Jerzy Wieland. Od 1980 roku zaczyna funkcjonować samodzielny Instytut Radiokomunikacji Morskiej, kierowany kolejno przez doc. dr. inż. Jerzego Czajkowskiego (1980-1982) i doc. dr. inż. Macieja Walaszka (1982-1987), przemianowany cztery lata później na Instytut Radioelektroniki Morskiej. Funkcję dyrektora tego Instytutu od roku 1987 pełnił dr hab. inż. Wiesław Sieńko. W 1993 roku zamiast istniejącego instytutu powołano Katedrę Radioelektroniki Morskiej, której kolejnymi kierownikami byli doc. dr inż. Jerzy Czajkowski (1993-1997) oraz dr hab. inż. Janusz Zarębski (1997-2005) [1]. Kompetencje kadry naukowo -dydakty cznej Pierwszym kierownikiem Katedry Telekomunikacji Morskiej (KTM) został dr hab. inż. Wiesław Sieńko, profesor nadzwyczajny Akademii Morskiej w Gdyni (AMG). Prof. W. Sieńko jest absolwentem Wydziału Elektroniki Politechniki Gdańskiej (WE PG), a w latach 1967-1987 był nauczycielem akademickim WE PG. Od roku 1987 jest pracownikiem Wydziału Elektrycznego WSM w Gdyni, gdzie w latach 1993-1999 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego. 4 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK XCI  nr 1/2018 - badania nad wykorzystaniem sieci neuronowych jako narzędzi w programowaniu optymalizacyjnym oraz struktur neuroprocesorów [8, 9]. Prace naukowo-ba... więcej»

O złożoności problemu wyznaczania podstawy logarytmu dyskretnego w schemacie Diffi'ego-Hellmana DOI:10.15199/59.2018.1.3
(Andrzej Paszkiewicz)

W schemacie podziału sekretu Diffi'ego-Hellmana w grupie multiplikatywnej reszt modulo liczba pierwsza zasadniczym i najbardziej pracochłonnym problemem jest wybór generatora tej grupy. W pracy [4] szczegółowo rozpatrzono ten problem, wykonując serię rozległych eksperymentów z wykorzystaniem lokalnych sieci komputerowych oraz otwartego środowiska Internet. W krytycznej fazie eksperymentu uczestniczyło ponad 400 stacji roboczych, głównie komputerów IBM PC, będących w użytkowaniu studentów. Z przeprowadzonych badań, które zakończyły się w kwietniu 2007 roku, wynika, że generatory grup multiplikatywnych modulo liczba pierwsza (zwane też pierwiastkami pierwotnymi modulo liczba pierwsza) wyrażają się małymi liczbami naturalnymi. Na przykład liczby 2, 3 lub 5 są najmniejszymi pierwiastkami pierwotnymi w ok. 74% przypadków. Jeżeli dołączy się do tego zbioru liczbę 6, wówczas obejmie on prawie 80% wszystkich liczb pierwszych. Nie jest to jednak reguła, ponieważ zdarzają się przypadki, w których nawet dla małych liczb pierwszych (liczb, które dają się zapisać na 64 bitach) ich najmniejszy pierwiastek wydaje się znacznie odbiegać od ich statystycznego zachowania. Ponadto z badań wynika, że gęstości liczb pierwszych, dla których najmniejszy generator (najmniejszy pierwiastek pierwotny) jest równy danej liczbie naturalnej, dążą do pewnych ustalonych wartości, które można efektywnie policzyć przy założeniu prawdziwości hipotezy Riemanna o funkcji dzeta nad pewnymi ciałami Kummera. Zgodność wyników uzyskanych doświadczalnie z wynikami uzyskanymi na drodze teoretycznej jest zdumiewająca. Z badań wynika, że wielkość najmniejszego pierwiastka pierwotnego modulo liczba pierwsza jest funkcją wielomianowo zależną od logarytmu tej liczby. Warunkowe wyniki teoretyczne szacują tę złożoność jako funkcję zależną od kwadratu logarytmu naturalnego liczby pierwszej [4]. Badania numeryczne pokazują, że może to być funkcja wolniej rosnąca, niż kwad... więcej»

Redakcja:
ul. Ratuszowa 11, pok. 637
00-950 Warszawa
tel.: +48 22 670 08 20
faks: 22 619 86 99
e-mail: przeg.tel@sigma-not.pl, przeg.tel@interia.pl
www: http://przegladtelekomunikacyjny.pl

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania
Formularz recenzji
Zasady etyki w publikacjach
Reviewing procedure
Review form
Ethics and publication malpractice statement

Czasopisma Wydawnictwa SIGMA-NOT można zaprenumerować w jednym z następujących wariantów: 

· Prenumerata roczna, półroczna i kwartalna czasopism w wersji papierowej,

· Prenumerata roczna w wersji PLUS (wersja papierowa i dostęp do Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl w ramach zaprenumerowanego tytułu),

· Prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych),

· Prenumerata ciągła w wersji PLUS – z 10% rabatem na każdy zaprenumerowany tytuł uzyskiwanym po podpisaniu umowy z Wydawnictwem SIGMA-NOT, przedłużanej automatycznie z roku na rok aż do momentu złożenia rezygnacji,

· Prenumerata zagraniczna – wysyłka czasopisma za granicę za dopłatą 100% do ceny prenumeraty krajowej.

 

Cennik prenumeraty 30 tytułów Wydawnictwa SIGMA-NOT (2015 rok)

 

Prenumeratę można zamówić bezpośrednio w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT:

telefonicznie: (22) 840 30 86 lub 840 35 89 lub faksem: (22) 891 13 74, 840 35 89, 840 59 49

mailem: prenumerata@sigma-not.pl lub na stronie: www.sigma-not.pl

listownie: Zakład Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o., ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa

oraz dokonując wpłaty na konto Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o.:
ul. Ratuszowa 11, 00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004,
nr konta 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

 

Ogólne warunki prenumeraty czasopism fachowych Wydawnictwa SIGMA-NOT

 

Prenumeratorzy, którzy mają wykupioną prenumeratę u innego kolportera, mogą dokupić dostęp do Portalu w cenie 90 zł (netto) na rok, po przedstawieniu dowodu wpłaty na prenumeratę. Należy go przesłać do Zakładu Kolportażu wraz z zamówieniem na dostęp do Portalu Informacji Technicznej: mailem: kolportaz@sigma-not.pl lub faksem 22 891 13 74 

 

Informacja

Jeżeli zamawiana prenumerata, obejmuje numery na przełomie roku 2015/2016, to otrzymają Państwo dwie faktury. Jedna faktura na numery z 2015 roku, natomiast druga na numery z 2016 roku wg cennika na 2015 rok.

Formularze zamówienia na prenumeratę czasopism Wydawnictwa SIGMA-NOT dostępne są  na stronach poszczególnych tytułów, a formularz zbiorczy (umożliwiający zaprenumerowanie od razu kilku tytułów) – po kliknięciu w pole poniżej. 

·  FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA WYDAWNICTWA SIGMA-NOT

 

Prenumerata ciągła

Ta oferta, wprowadzona została z myślą o Państwa wygodzie, to tak zwana Prenumerata ciągła w wersji PLUS. Państwo zamawiacie nasze czasopisma tylko raz, a prenumerata przedłużana jest przez nas automatycznie z roku na rok, aż do momentu złożenia przez Państwa rezygnacji. Korzystając z tej oferty, nie musicie Państwo pamiętać pod koniec każdego roku o odnowieniu prenumeraty na rok następny, a ponadto Wydawnictwo SIGMA-NOT udzieli Państwu 10% bonifikaty na prenumerowane tytuły oraz na dostęp do Portalu Informacji Technicznej.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA Prenumeraty Ciągłej (plik .pdf)

 

Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach), do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT, ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa.

 

Czasopisma innych wydawców można zaprenumerować w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT w wariantach

· prenumerata roczna w wersji papierowej,

· prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA INNYCH WYDAWCÓW

Wydawnictwo SIGMA-NOT proponuje Państwu usługi w zakresie publikacji reklam, ogłoszeń lub artykułów sponsorowanych na łamach wszystkich wydawanych przez siebie czasopism. Nie ograniczamy jednak naszych usług do jedynie papierowej formy. Oferujemy Państwu również możliwość emisji na naszym Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl oraz stronach redakcyjnych poszczególnych tytułów. Służymy pomocą edytorską przy tworzeniu materiałów promocyjnych.

Pozostajemy do Państwa dyspozycji i chętnie odpowiemy na wszystkie pytania.

KONTAKT:

Dział Reklamy i Marketingu
ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa skr. poczt. 1004
tel./faks: 22 827 43 65 
e-mail: reklama@sigma-not.pl

Pliki do pobrania:

Druk zamówienia wraz z warunkami zamieszczania reklam.

Cennik ogłoszeń i reklam kolorowych oraz czarno-białych w czasopismach Wydawnictwa

Cennik e-reklam na stronach Portalu Informacji Technicznej

Warunki techniczne umieszczania e-reklamy na stronach Portalu Informacji Technicznej

Wydawnictwo SIGMA-NOT, należące do Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych - Naczelnej Organizacji Technicznej, to największy polski wydawca prasy fachowej o ukierunkowaniu technicznym. Jako zorganizowana oficyna działa od 1949 r., a najstarszy wydawany tytuł - „Przegląd Techniczny” - liczy sobie 150 lat.

W portfolio Wydawnictwa SIGMA-NOT znajdują się obecnie 32 unikalne tytuły prasy fachowej. Czasopisma te działają na wielu płaszczyznach i są skierowane do wszystkich zainteresowanych tematami naukowo-technicznymi zarówno zawodowo, jak i czysto hobbystycznie, poszerzając ich kulturę techniczną. Czyta je miesięcznie ponad 200 tys. osób, które mogą w nich odnaleźć interesujące ich artykuły o nowinkach technicznych, najświeższych osiągnięciach naukowych, popularnych problemach w danej dziedzinie, a także analizy rynku, komentarze do bieżących wydarzeń gospodarczych oraz relacje z imprez i konferencji naukowo-technicznych.

Ofertę Wydawnictwa poszerzają publikacje książkowe; obecnie w sprzedaży jest pozycja książkowa „22 zadania służby BHP – standardy działania” autorstwa Lesława Zielińskiego oraz "ADR, REACH, CLP Niebezpieczne Chemikalia Poradnik" Bolesława Hancyka.

Poza czasopismami i książkami, nieprzerwanie od 1952 r. SIGMA-NOT wydaje również „Terminarz Technika” – wygodny kalendarz, zawierający - poza kalendarium - podstawowe informacje techniczne, świetnie znany już trzem pokoleniom polskich inżynierów.

Wszystkie artykuły opublikowane w czasopismach SIGMA-NOT począwszy od 2004 roku dostępne są także w wersji elektronicznej na Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl, który przeglądają Państwo w tej chwili. Każdy artykuł można kupić poprzez sms, e-płatności, lub posługując się tradycyjnym przelewem, a także w ramach dostępu do „Wirtualnej Czytelni”. Prenumeratorzy czasopism w wersji PLUS mogą korzystać za pośrednictwem „Wirtualnej Czytelni” z bazy artykułów zaprenumerowanego tytułu bez ograniczeń.

Wydawnictwo SIGMA-NOT ma w swoich strukturach Drukarnię oraz Zakład Kolportażu, które świadczą także usługi klientom zewnętrznym.

Zapraszamy do lektury i współpracy!

Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11 tel.: 22 818 09 18, 22 818 98 32
00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004 e-mail: sekretariat@sigma-not.pl

Kontakt w sprawie zakupów internetowych - tel. 601318457, sigmanot@gmail.com

NIP: 524-030-35-01
Numer KRS: 0000069968
REGON: 001408973
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy
Numer konta bankowego: Bank PKO BP 86 1020 1042 0000 8102 0010 2582
Numer konta bankowego dla prenumeraty: Bank PKO BP 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

Szanowni Państwo,
poniżej udostępniamy link zawartością archiwalnej strony czasopisma
Archiwalna strona www